مدل اهمالکاری تحصیلی بر اساس جو مدرسه، حمایت اجتماعی و انسجام روانی: نقش واسطهای نیازهای اساسی روانشناختی
هدف: این پژوهش با هدف مدل اهمالکاری تحصیلی بر اساس جو مدرسه، حمایت اجتماعی و انسجام روانی: نقش واسطهای نیازهای اساسی روانشناختی انجام شد.
روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، بنیادی و از نظر شیوۀ گردآوری و تحلیل اطّلاعات، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم ناحیه یک شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 که بصورت نمونهگیری طبقهای انتخاب شدند. معیارهای ورود به مطالعه شامل رضایت آگاهانه، قرار داشتن در متوسطه دوم و داشتن سلامت روانی بر اساس پرونده سلامت و معیارهای خروج از مطالعه شامل عدم امضای رضایتنامه شرکت در پژوهش، عدم همکاری و تکمیل پرسشنامهها بهصورت ناقص بود. ابزار تحقیق پرسشنامههای پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی، پرسشنامه تنظیم هیجان، پرسشنامه انسجام روانی، مقیاس حمایت اجتماعی و مقیاس جو مدرسه بودند. تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS.v24 و AMOS.v23 انجام شد. سطح معناداری در این مطالعه نیز 05/0 در نظر گرفته شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که جو مدرسه بر اهمالکاری تحصیلی به طور مستقیم و غیر مستقیم اثر میگذارد و مدل پیشنهادی از برازش خوبی برخوردار است.
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت که بهبود نیازهای اساسی روان شناختی در دانش آموزان باعث کاهش اهمال کاری تحصیلی آنها میشود. از سوی دیگر بهبود و افزایش جو مدرسه در دانش آموزان باعث کاهش اثرات مخرب و منفی اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان میگردد. هم چنین بهبود همزمان نیازهای اساسی روان شناختی و متغیرجو مدرسه باعث کاهش اثرات زبان بار اهمال کاری تحصیلی میشود. همینطور مدل ساختاری پژوهش حاضر در تبیین و پیش بینی اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان کارآمد بوده است.