انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 2026 10 18 A Model of Mother-Child Interaction Based on Parental Self-Efficacy with the Mediating Role of Perceived Social Support in Mothers of Children with Attention-Deficit/Hyperactivity مدل تعامل مادر- کودک بر اساس خودکارآمدی والدگری با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک‌شده در مادران کودکان مبتلا به نقص توجه/ بیش‌فعالی 1 13 FA عباس صنوبر استادیار، گروه آموزش روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران اسحق شیرین‌کام استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران بتول صناعی استادیار، گروه آموزش علوم تجربی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2026 08 01 <p><strong>Objective:</strong> Mother-child interaction plays an importance role in the health of both mother and child, particularly in families with children diagnosed with attention-deficit/hyperactivity. Therefore, the present research was conducted with the aim of determine the fit of a model of mother-child interaction based on parental self-efficacy with the mediating role of perceived social support in mothers of children with attention-deficit/hyperactivity.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This research was a descriptive from type of correlation. The research population consisted of all mothers of children with attention-deficit/hyperactivity who visited counseling and psychological service centers in the Dezful city during the spring of 2026. A sample of 200 individuals was selected using the available sampling method, and data were collected using research instruments including demographic information form and parental self-efficacy, perceived social support and mother-child interaction questionnaires. The data were analyzed using Pearson correlation coefficients and path analysis via SPSS and Smart-PLS software.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results of this study indicated that the model of mother-child interaction based on parental self-efficacy with the mediating role of perceived social support in mothers of children with attention-deficit/hyperactivity had a good fit. In this model, the direct effects of parental self-efficacy on perceived social support and mother-child interaction, the direct effect of perceived social support on mother-child interaction and the indirect effect of parental self-efficacy on mother-child interaction with the mediating role of perceived social support were positive and significant (P&lt;0.05).</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Based on the findings of the present research, to improving mother-child interaction in families with children diagnosed with attention-deficit/hyperactivity can be used educational workshops to foster parental self-efficacy and perceived social support.</p> <p><strong>هدف:</strong> تعامل مادر- کودک نقش مهمی در سلامت مادر و کودک به‌ویژه در خانواده‌های دارای کودکان مبتلا به نقص توجه/ بیش‌فعالی دارد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین برازش مدل تعامل مادر- کودک بر اساس خودکارآمدی والدگری با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک‌شده در مادران کودکان مبتلا به نقص توجه/ بیش‌فعالی انجام شد. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوش همه مادران دارای کودکان مبتلا به نقص توجه/ بیش‌فعالی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی شهر ذزفول در فصل بهار سال 1405 بودند. تعداد 200 نفر از اعضای جامعه با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب و به ابزارهای پژوهش شامل فرم اطلاعات جمعیت‌شناختی و پرسشنامه‌های خودکارآمدی والدگری، حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تعامل مادر- کودک گردآوری شدند. داده‌های این پژوهش با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم‌افزارهای SPSS و Smart-PLS تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج این مطالعه نشان داد که مدل تعامل مادر- کودک بر اساس خودکارآمدی والدگری با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک‌شده در مادران کودکان مبتلا به نقص توجه/ بیش‌فعالی برازش مناسبی داشت. در این مدل، اثر مستقیم خودکارآمدی والدگری بر حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تعامل مادر- کودک، اثر مستقیم حمایت اجتماعی ادراک‌شده بر تعامل مادر- کودک و اثر غیرمستقیم خودکارآمدی والدگری با میانجی حمایت اجتماعی ادراک‌شده بر تعامل مادر- کودک مثبت و معنادار بود (05/0P&lt;). <strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>طبق نتایج پژوهش حاضر، برای بهبود تعامل مادر- کودک در خانواده‌های دارای کودکان مبتلا به نقص توجه/ بیش‌فعالی می‌توان از طریق کارگاه‌های آموزشی زمینه را برای افزایش خودکارآمدی والدگری و حمایت اجتماعی ادراک‌شده مهیا ساخت.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/980/742