انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1406 06 01 The Effect of Play Therapy on Happiness and Hope in Children with Learning Disorders تأثیر بازی‌درمانی بر شادکامی و امید به زندگی در کودکان مبتلا به اختلال یادگیری 1 22 FA زهرا هداوند میرزائی گروه روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران مهسا رحیمی گروه روان‌شناسی بالینی، واحد علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران نازنین زهرا روستایی گروه روان‌شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران اسما فولادی استادیار، گروه روان‌شناسی، موسسه آموزش عالی تابران، مشهد، ایران Journal Article 1405 01 05 <p><strong>Objective:</strong> The present study aimed to determine the effect of play therapy on happiness and hope in children with learning disorders.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This applied study employed a quasi-experimental pretest, posttest, and one-month follow-up design with an experimental group and a control group. The statistical population consisted of children with learning disorders attending specialized learning-disorder centers in Tehran during the 2025–2026 academic year. Thirty eligible children aged 8 to 12 years were selected through purposive sampling and randomly assigned to an experimental group and a control group, with 15 participants in each group. The experimental group received 10 group play-therapy sessions, each lasting 60 minutes and held twice weekly, whereas the control group received no psychological intervention. Data were collected using the Oxford Happiness Questionnaire and Snyder’s Children’s Hope Scale. The data were analyzed using mixed analysis of variance with repeated measures and Bonferroni post hoc comparisons.</p> <p><strong>Findings: </strong>The interaction effect of time and group on happiness was statistically significant, F = 67.82, p &lt; 0.001, partial eta squared = 0.708. The interaction effect of time and group on hope was also statistically significant, F = 64.14, p &lt; 0.001, partial eta squared = 0.696. Bonferroni pairwise comparisons indicated that happiness and hope scores in the experimental group increased significantly from pretest to posttest and from pretest to follow-up. However, the differences between posttest and follow-up scores were not statistically significant, indicating that the intervention effects were maintained during the follow-up period.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Play therapy can be considered an effective intervention for improving happiness and hope in children with learning disorders, and its beneficial effects may remain stable for at least one month after the completion of treatment.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر بازی‌درمانی بر شادکامی و امید به زندگی کودکان مبتلا به اختلال یادگیری انجام شد. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش کاربردی و از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری یک‌ماهه همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کودکان مبتلا به اختلال یادگیری مراجعه‌کننده به مراکز تخصصی اختلالات یادگیری شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. از میان افراد واجد شرایط، ۳۰ کودک ۸ تا ۱۲ ساله به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه، هرکدام ۱۵ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه‌ای و دو بار در هفته در برنامه بازی‌درمانی گروهی شرکت کرد، درحالی‌که گروه گواه مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه شادکامی آکسفورد و مقیاس امید کودکان اسنایدر گردآوری و با تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج نشان داد اثر متقابل زمان و گروه بر شادکامی معنادار بود، به‌طوری‌که مقدار F برابر با ۶۷.۸۲ و سطح معناداری کمتر از ۰.۰۰۱ به دست آمد و مجذور اتای جزئی برابر با ۰.۷۰۸ بود. همچنین، اثر متقابل زمان و گروه بر امید به زندگی معنادار بود و مقدار F برابر با ۶۴.۱۴، سطح معناداری کمتر از ۰.۰۰۱ و مجذور اتای جزئی برابر با ۰.۶۹۶ گزارش شد. مقایسه‌های زوجی بونفرونی نشان داد نمرات شادکامی و امید به زندگی گروه آزمایش از پیش‌آزمون به پس‌آزمون و پیگیری به‌طور معناداری افزایش یافت، اما تفاوت بین پس‌آزمون و پیگیری معنادار نبود. <strong>نتیجه‌گیری: </strong>بازی‌درمانی می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای مؤثر برای افزایش شادکامی و امید به زندگی کودکان مبتلا به اختلال یادگیری به کار رود و آثار آن دست‌کم تا یک ماه پس از پایان مداخله پایدار باقی می‌ماند.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/930/723