انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1406 02 01 Comparing the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy and Self-Compassion-Based Therapy on Shame and Loneliness in Infertile Women مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر خودشفقت‌ورزی بر احساس شرم و احساس تنهایی زنان نابارور 1 19 FA سحر کیایی درونکلا گروه روان¬شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران محبوبه طاهر گروه روان¬شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران طاهره السادات میرقائمی استادیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، موسسه آموزش عالی شمس گنبد، گنبد کاووس، ایران Journal Article 1404 11 11 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to compare the effectiveness of acceptance and commitment therapy and self-compassion-based therapy on shame and loneliness in infertile women.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This quasi-experimental study employed a pretest, posttest, and follow-up design with a control group. The statistical population consisted of infertile women referring to two specialized infertility clinics in Tehran during 2025–2026. Sixty participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to three equal groups: acceptance and commitment therapy, self-compassion-based therapy, and control group. Each experimental group received eight 90-minute intervention sessions, whereas the control group received no psychological intervention during the study period. Data were collected using the Shame Questionnaire and the Loneliness Questionnaire at pretest, posttest, and two-and-a-half-month follow-up stages. The data were analyzed using mixed analysis of variance.</p> <p><strong>Findings:</strong> The results of mixed analysis of variance indicated that both acceptance and commitment therapy and self-compassion-based therapy significantly reduced shame and loneliness in infertile women at posttest and follow-up. However, direct comparison of the two active treatments showed no statistically significant difference between their effects on shame at posttest and follow-up. Similarly, no significant difference was found between the two interventions in reducing overall loneliness or its components, including romantic, family, social, and emotional loneliness. The effect sizes for the comparisons between the two therapeutic approaches were small, indicating that the two interventions produced relatively equivalent therapeutic outcomes.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Acceptance and commitment therapy and self-compassion-based therapy can both be considered effective third-wave psychological interventions for reducing shame and loneliness among infertile women. The absence of a significant difference between the two approaches suggests that, despite their different theoretical mechanisms, both interventions have comparable potential for alleviating the emotional and interpersonal consequences of infertility. Therefore, integrating these interventions into psychological support services in infertility treatment centers is recommended.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر خودشفقت‌ورزی بر احساس شرم و احساس تنهایی زنان نابارور انجام شد. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش یک مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل زنان نابارور مراجعه‌کننده به دو کلینیک تخصصی ناباروری در شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود. تعداد ۶۰ زن نابارور به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه ۲۰ نفره شامل گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، گروه درمان مبتنی بر خودشفقت‌ورزی و گروه گواه گمارده شدند. مداخلات درمانی در دو گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای اجرا شد و گروه گواه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه احساس شرم و پرسش‌نامه احساس تنهایی بود. داده‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماه و نیمه گردآوری و با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تحلیل واریانس آمیخته نشان داد که هر دو مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر خودشفقت‌ورزی موجب کاهش معنادار احساس شرم و احساس تنهایی زنان نابارور در مراحل پس‌آزمون و پیگیری شدند. بااین‌حال، مقایسه دو گروه درمانی نشان داد که تفاوت معناداری میان اثربخشی دو رویکرد بر احساس شرم در پس‌آزمون و پیگیری مشاهده نشد. همچنین، تفاوت معناداری میان دو درمان در کاهش احساس تنهایی و مؤلفه‌های آن شامل تنهایی رمانتیک، خانوادگی، اجتماعی و عاطفی گزارش نشد. اندازه اثرهای مربوط به مقایسه دو درمان نیز کوچک بود و نشان‌دهنده اثربخشی تقریباً یکسان دو رویکرد بود. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر خودشفقت‌ورزی هر دو می‌توانند به‌عنوان مداخلات روان‌شناختی مؤثر برای کاهش احساس شرم و احساس تنهایی در زنان نابارور به کار روند. نبود تفاوت معنادار میان این دو رویکرد نشان می‌دهد که هر دو درمان، با وجود تفاوت در سازوکارهای نظری، ظرفیت مشابهی در کاهش پیامدهای هیجانی و بین‌فردی ناباروری دارند. بنابراین، ادغام این مداخلات در خدمات روان‌شناختی مراکز درمان ناباروری پیشنهاد می‌شود.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/889/709