انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1406 01 01 Comparing the Effectiveness of Gestalt Therapy and Logotherapy on Emotional Schemas and Experiential Avoidance in Patients with Leukemia at Mehraneh Clinic, Zanjan مقایسه اثربخشی گشتالت‌درمانی و معنادرمانی بر طرحواره‌های هیجانی و اجتناب تجربی در بیماران مبتلا به سرطان خون کلینیک مهرانه زنجان FA رویا ملّائی دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران افسانه صبحی گروه روان‌شناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران قمر کیانی گروه روان‌شناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران محمّد سعید احمدی استادیار، گروه روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 1404/11/08 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to compare the effectiveness of Gestalt therapy and logotherapy on emotional schemas and experiential avoidance in patients with leukemia at Mehraneh Clinic, Zanjan.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This applied quantitative study used a quasi-experimental pretest–posttest–follow-up design with two experimental groups and one control group. The statistical population included patients with leukemia referring to Mehraneh Clinic in Zanjan in 2024. Sixty eligible patients were selected through convenience sampling based on the inclusion criteria and were randomly assigned to Gestalt therapy, logotherapy, and control groups. The two therapeutic interventions were delivered in eight 90-minute group sessions, while the control group received no psychological intervention during the study period. Data were collected using Leahy’s Emotional Schema Scale and the Experiential Avoidance Questionnaire developed by Gamez et al. Data analysis was conducted using repeated-measures multivariate analysis of variance and Bonferroni post-hoc tests in SPSS-23.</p> <p><strong>Findings:</strong> Repeated-measures analysis showed that the time × group interaction effect was significant for all 14 components of emotional schemas (p&lt;0.001), with large effect sizes. The time × group interaction effect was also significant for experiential avoidance (p&lt;0.001, η²=0.57). Bonferroni post-hoc results indicated that, in both Gestalt therapy and logotherapy groups, the differences between pretest and posttest and between pretest and follow-up were significant for emotional schemas and experiential avoidance (p&lt;0.001), whereas the difference between posttest and follow-up was not significant (p&gt;0.05). Between-group comparisons showed that both experimental groups differed significantly from the control group at posttest and follow-up (p&lt;0.001), while no significant difference was found between Gestalt therapy and logotherapy (p&gt;0.05).</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Gestalt therapy and logotherapy were both effective in improving emotional schemas and reducing experiential avoidance among patients with leukemia, and their therapeutic effects remained stable at follow-up. However, neither intervention demonstrated significant superiority over the other.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی گشتالت‌درمانی و معنادرمانی بر طرحواره‌های هیجانی و اجتناب تجربی در بیماران مبتلا به سرطان خون کلینیک مهرانه زنجان انجام شد. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر نوع داده کمی و از نظر روش اجرا نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه همراه با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به سرطان خون مراجعه‌کننده به کلینیک مهرانه زنجان در سال ۱۴۰۳ بود. تعداد ۶۰ بیمار به روش نمونه‌گیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه گشتالت‌درمانی، معنادرمانی و کنترل جایگزین شدند. مداخلات درمانی در قالب ۸ جلسه گروهی ۹۰ دقیقه‌ای اجرا شد و گروه کنترل در این مدت مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه طرحواره‌های هیجانی لیهی و پرسشنامه اجتناب تجربی گامز و همکاران گردآوری و با تحلیل واریانس چندمتغیری با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرم‌افزار SPSS-23 تحلیل شد. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد اثر تعامل زمان × گروه در تمامی ۱۴ مؤلفه طرحواره‌های هیجانی معنادار بود (0.001&gt;p) و اندازه اثرها در دامنه بزرگ قرار داشتند. همچنین اثر تعامل زمان × گروه بر اجتناب تجربی نیز معنادار بود (0.001&gt;p، η²=0.57). نتایج آزمون بنفرونی نشان داد در هر دو گروه گشتالت‌درمانی و معنادرمانی، تفاوت پیش‌آزمون با پس‌آزمون و پیش‌آزمون با پیگیری در طرحواره‌های هیجانی و اجتناب تجربی معنادار بود (0.001&gt;p)، اما تفاوت پس‌آزمون با پیگیری معنادار نبود (0.05&lt;p). مقایسه بین‌گروهی نشان داد هر دو گروه آزمایشی در پس‌آزمون و پیگیری نسبت به گروه کنترل بهبود معناداری داشتند (0.001&gt;p)، اما تفاوت معناداری بین گشتالت‌درمانی و معنادرمانی مشاهده نشد (0.05&lt;p). <strong>نتیجه‌گیری:</strong> گشتالت‌درمانی و معنادرمانی هر دو در بهبود طرحواره‌های هیجانی و کاهش اجتناب تجربی بیماران مبتلا به سرطان خون مؤثر بودند و اثرات درمانی آن‌ها تا مرحله پیگیری پایدار ماند؛ با این حال، هیچ‌یک از دو رویکرد نسبت به دیگری برتری معناداری نشان نداد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/885/698