انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1406 01 01 Development and Evaluation of a Mother–Child Interaction Training Package Based on Lived Experience on Empathy in Adolescent Girls with Emotional–Behavioral Problems تدوین و ارزیابی بسته آموزشی تعامل مادر–فرزند بر اساس تجربه زیسته آنان بر همدلی در نوجوانان دختر دارای مشکلات عاطفی–رفتاری 1 22 FA زینب غزنوی کاشانی گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران فرح ناز نورمحمدی گروه مشاوره، واحد تهران مرکزی، ،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران حمیدرضا رضازاده بهادران گروه مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/11/01 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to develop and evaluate the effectiveness of a mother–child interaction training package based on mothers’ lived experiences in improving empathy among adolescent girls with emotional–behavioral problems.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This exploratory mixed-method study included a qualitative phase involving 20 mothers of adolescent girls with emotional–behavioral problems selected through purposive and snowball sampling and assessed via semi-structured interviews, analyzed through coding procedures. In the quantitative phase, 16 participants were assigned to experimental and control groups in a quasi-experimental pretest–posttest and two-month follow-up design. Instruments included the CBCL, Basic Empathy Scale, and Parent–Child Interaction Questionnaire. Data were analyzed using mixed ANOVA.</p> <p><strong>Findings: </strong>Results indicated significant main effects of time, group, and time×group interaction on empathy scores (p &lt; 0.001). The experimental group demonstrated significantly higher empathy scores at posttest and follow-up compared to the control group, with sustained effects over time. Effect sizes indicated a strong impact of the intervention on outcome variables.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The mother–child interaction training package based on lived experience is an effective intervention for enhancing empathy in adolescent girls with emotional–behavioral problems and may be applied in family-based mental health programs.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر تدوین و ارزیابی اثربخشی یک بسته آموزشی تعامل مادر–فرزند مبتنی بر تجربه زیسته مادران بر میزان همدلی در نوجوانان دختر دارای مشکلات عاطفی–رفتاری بود. <strong>روش‌شناسی:</strong> این پژوهش به‌صورت آمیخته اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، 20 مادر دارای دختران نوجوان با مشکلات عاطفی–رفتاری با روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بررسی شدند و داده‌ها با کدگذاری تحلیل گردید. در بخش کمی، 16 شرکت‌کننده در قالب گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 8 نفر) در طرح شبه‌آزمایشی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دوماهه قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل CBCL، پرسشنامه همدلی و مقیاس تعامل والد–فرزند بود. داده‌ها با تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج نشان داد اثر زمان، گروه و تعامل زمان×گروه بر همدلی معنادار است (p&lt;0.001). گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری در نمرات همدلی در پس‌آزمون و پیگیری نشان داد و اثر مداخله پایدار باقی ماند. اندازه اثرها نشان‌دهنده سهم قابل توجه مداخله در تغییرات متغیر وابسته بود. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> بسته آموزشی تعامل مادر–فرزند مبتنی بر تجربه زیسته می‌تواند به‌طور معناداری موجب افزایش همدلی در نوجوانان دختر دارای مشکلات عاطفی–رفتاری شود و به‌عنوان یک مداخله مؤثر در حوزه سلامت روان خانواده قابل استفاده است.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/882/685