انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1406 01 01 Examining the Moderating Role of Psychological Flexibility in the Relationship Between Mental Rumination and Obsessive-Compulsive Disorder (OCD) نقش تعدیل‌گری انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در رابطه بین نشخوار ذهنی و وسواس فکری-عملی 1 17 FA پرسا جابری گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. عباس عبداللهی فوق دکتری مشاوره و راهنمایی ,گروه مشاوره, دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. مهناز ذیحیات کرمانی گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران. ساناز رضائی گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1404/11/01 <p><strong>Objective:</strong> The present study aimed to examine the moderating role of psychological flexibility in the relationship between mental rumination and obsessive-compulsive disorder among university students.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This applied study employed a descriptive-correlational design. The statistical population consisted of students of the Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, during 2025, from whom 268 participants were selected using convenience sampling. Data were collected using the Rumination Questionnaire developed by Nolen-Hoeksema and Morrow, the Obsessive-Compulsive Inventory-Revised (OCI-R), and the Dennis and Vander Wal Cognitive Flexibility Questionnaire as an indicator of psychological flexibility. Data were analyzed using Pearson correlation coefficients, structural equation modeling, and moderation analysis.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results revealed a significant positive association between mental rumination and obsessive-compulsive disorder (r = 0.612, p &lt; 0.001). Psychological flexibility showed a significant negative relationship with obsessive-compulsive disorder (r = -0.531, p &lt; 0.001) and with mental rumination. Structural model analyses demonstrated that rumination positively predicted OCD symptoms (β = 0.56, p = 0.001), whereas psychological flexibility negatively predicted OCD symptoms (β = -0.48, p = 0.001). Furthermore, moderation analyses indicated that psychological flexibility significantly moderated the relationship between rumination and OCD. Specifically, rumination strongly predicted OCD symptoms among individuals with low psychological flexibility (β = 0.63, p = 0.001), whereas this relationship was not significant among those with high psychological flexibility (β = 0.09, p = 0.13). Collectively, the predictors explained 31% of the variance in OCD symptoms.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings suggest that mental rumination is an important cognitive vulnerability factor associated with increased obsessive-compulsive symptoms, whereas psychological flexibility functions as a protective factor. Higher levels of psychological flexibility appear to buffer the detrimental impact of rumination on OCD symptoms. Therefore, interventions aimed at enhancing psychological flexibility may contribute to reducing obsessive-compulsive symptoms and improving overall psychological well-being.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیل‌گری انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در رابطه بین نشخوار ذهنی و علائم وسواس فکری-عملی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران بود. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران در سال 1403 بود که از میان آنان 268 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه نشخوار فکری نولن-هوکسما و مارو، سیاهه تجدیدنظرشده وسواس فکری-عملی (OCI-R) و پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندر وال به‌عنوان شاخص انعطاف‌پذیری روان‌شناختی گردآوری شد. برای تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون، مدل‌یابی معادلات ساختاری و تحلیل تعدیل‌گری استفاده شد. <strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج نشان داد بین نشخوار ذهنی و وسواس فکری-عملی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=0.612, p&lt;0.001). همچنین بین انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و وسواس فکری-عملی رابطه منفی و معنادار مشاهده شد (r=-0.531, p&lt;0.001). رابطه بین نشخوار ذهنی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی نیز منفی و معنادار بود. در مدل ساختاری، نشخوار فکری اثر مثبت و معناداری بر وسواس فکری-عملی داشت (β=0.56, p=0.001)، در حالی که انعطاف‌پذیری روان‌شناختی اثر منفی و معناداری بر وسواس فکری-عملی نشان داد (β=-0.48, p=0.001). افزون بر این، نتایج تحلیل تعدیل‌گری نشان داد که در سطح پایین انعطاف‌پذیری روان‌شناختی، نشخوار فکری پیش‌بینی‌کننده قوی وسواس فکری-عملی بود (β=0.63, p=0.001)، اما در سطح بالای انعطاف‌پذیری این رابطه معنادار نبود (β=0.09, p=0.13). متغیرهای پیش‌بین در مجموع 31 درصد از واریانس وسواس فکری-عملی را تبیین کردند.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>یافته‌های پژوهش نشان دادند که نشخوار ذهنی یکی از عوامل مؤثر در افزایش علائم وسواس فکری-عملی است و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی نه‌تنها با کاهش این علائم ارتباط دارد، بلکه می‌تواند اثر مخرب نشخوار ذهنی بر وسواس فکری-عملی را تضعیف کند. بنابراین، تقویت انعطاف‌پذیری روان‌شناختی می‌تواند به‌عنوان یک هدف درمانی و پیشگیرانه در برنامه‌های روان‌شناختی برای کاهش علائم وسواس و ارتقای سلامت روان مورد توجه قرار گیرد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/866/659