انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 2027 03 21 The Effectiveness of Compassion-Focused Therapy (CFT) on Survivor Guilt and Psychological Well-Being with the Mediating Role of Self-Forgiveness in Older Adults Exposed to War Trauma بررسی شفقت‌درمانی (CFT) بر احساس گناه بازمانده و بهزیستی روان‌شناختی با نقش واسطه‌ای بخشش خود در سالمندان دچار ترومای ناشی از جنگ 1 17 FA امینه جلالی گروه روان‌شناسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران. لیلا سادات مدرسی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مشاوره توانبخشی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. پریسا کلاهی دکتری، گروه روان‌شناسی سلامت، واحد علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران. ارسلان برکت دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی سلامت، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران. طیبه دلشاد کارشناسی ارشد، گروه مشاوره توانبخشی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. سهیلا رحمانی دکتری، گروه روان‌شناسی سلامت، واحد علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران. Journal Article 2026 01 21 <p><strong>Objective:</strong> The present study aimed to investigate the effectiveness of Compassion-Focused Therapy (CFT) on reducing survivor guilt and improving psychological well-being through the mediating role of self-forgiveness among older adults exposed to war-related trauma.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This study employed a quasi-experimental design with pre-test, post-test, follow-up, and a control group. The statistical population consisted of elderly women residing in Kerman City during April 2026 who had experienced trauma related to the Ramadan Battle. A total of 30 participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received eight sessions of Compassion-Focused Therapy, while the control group remained on a waiting list. Research instruments included the Survivor Guilt Questionnaire, Ryff’s Psychological Well-Being Scale, and the Heartland Self-Forgiveness Subscale. Data were analyzed using repeated measures ANOVA and path analysis in SPSS version 27.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results of repeated measures ANOVA indicated significant effects of time, group, and time-by-group interaction on survivor guilt, psychological well-being, and self-forgiveness (P&lt;0.001). Findings demonstrated that Compassion-Focused Therapy significantly reduced survivor guilt and significantly increased psychological well-being and self-forgiveness in the experimental group compared to the control group. Furthermore, path analysis confirmed the significant mediating role of self-forgiveness in the relationship between CFT and survivor guilt reduction (indirect β=0.36), as well as between CFT and psychological well-being enhancement (indirect β=0.48). The stability of treatment effects was also confirmed at follow-up assessment.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings suggest that Compassion-Focused Therapy, by strengthening self-forgiveness processes, is an effective intervention for reducing the psychological consequences of war trauma among older adults. Through decreasing self-criticism and fostering a compassionate attitude toward the self, this intervention reduced survivor guilt and enhanced psychological well-being.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت (CFT) بر کاهش احساس گناه بازمانده و ارتقای بهزیستی روان‌شناختی با تبیین نقش واسطه‌ای بخشش خود در سالمندان مواجه شده با ترومای ناشی از جنگ انجام شد. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل سالمندان زن ساکن شهر کرمان در فروردین‌ماه ۱۴۰۵ بود که تجربه ترومای ناشی از نبرد رمضان را داشتند. تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه تحت درمان متمرکز بر شفقت قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه احساس گناه بازمانده، مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف و زیرمقیاس بخشش خود هارتلند بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و تحلیل مسیر در نرم‌افزار SPSS-27 تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که اثر زمان، گروه و تعامل زمان و گروه بر متغیرهای احساس گناه بازمانده، بهزیستی روان‌شناختی و بخشش خود معنادار است (001/0&gt;P). یافته‌ها نشان دادند که شفقت‌درمانی موجب کاهش معنادار احساس گناه بازمانده و افزایش معنادار بهزیستی روان‌شناختی و بخشش خود در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد که بخشش خود نقش واسطه‌ای معناداری در رابطه بین شفقت‌درمانی و کاهش احساس گناه بازمانده (36/0=β غیرمستقیم) و نیز در رابطه بین شفقت‌درمانی و افزایش بهزیستی روان‌شناختی (48/0=β غیرمستقیم) ایفا می‌کند. پایداری نتایج در مرحله پیگیری نیز تأیید شد. <strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>بر اساس یافته‌های پژوهش، درمان متمرکز بر شفقت با تقویت فرآیند بخشش خود، رویکردی اثربخش برای کاهش پیامدهای روان‌شناختی ناشی از ترومای جنگ در سالمندان محسوب می‌شود. این مداخله توانست از طریق کاهش خودسرزنش‌گری و افزایش نگرش مهربانانه نسبت به خویشتن، احساس گناه بازمانده را کاهش داده و سطح بهزیستی روان‌شناختی سالمندان را ارتقا دهد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/833/695