انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1405 04 01 Effectiveness of Online Group Therapy Based on Acceptance and Commitment on Alexithymia and Grief Symptoms in War-Bereaved Individuals اثربخشی درمان گروهی آنلاین مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ناگویی هیجانی و نشانه‌های سوگ در افراد داغدیده از جنگ 1 18 FA شیدا اسمعیل زاده گروه روانشناسی عمومی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی،رودهن،ایران آفاق جعفری گروه روان شناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سهیلا اسگندانی گروه روان شناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حسنا رستمی گروه روان شناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران آتیه فلاحی بویه گروه روان شناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران Journal Article 1405/01/05 <p><strong>Objective:</strong> The present study aimed to determine the effectiveness of online group therapy based on Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on alexithymia and grief symptoms in war-bereaved individuals.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This study employed a quasi-experimental pretest–posttest design with a control group. The statistical population consisted of war-bereaved men and women aged 25 to 55 years living in Tehran in 1405 (Persian calendar). Forty participants were selected using purposive sampling and randomly assigned into experimental and control groups (20 participants each). The experimental group received eight 60-minute sessions of online group ACT based on Hayes’ (2004) protocol, while the control group remained on a waiting list. Research instruments included the Toronto Alexithymia Scale (TAS-20) and the Grief Experience Questionnaire (GEQ). Data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) and Bonferroni post-hoc test in SPSS-28.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results of MANCOVA demonstrated that online group ACT significantly reduced alexithymia (η²p=0.24, p=0.001) and its components including difficulty identifying feelings (η²p=0.21), difficulty describing feelings (η²p=0.19), and externally oriented thinking (η²p=0.11). Significant reductions were also observed in grief symptoms (η²p=0.28, p=0.001) and the subcomponents of guilt feelings (η²p=0.22), physical reactions (η²p=0.17), feelings of abandonment (η²p=0.10), and judgment regarding the cause of death (η²p=0.04) (p&lt;0.05). However, no significant differences were found between the groups regarding attempts to justify and cope, shame and embarrassment, and stigma.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Online group Acceptance and Commitment Therapy appears to be an effective intervention for reducing alexithymia and grief symptoms among war-bereaved individuals. This approach may serve as an accessible, flexible, and evidence-based therapeutic method for psychological rehabilitation of war survivors in counseling and psychotherapy settings.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان گروهی آنلاین مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ناگویی هیجانی و نشانه‌های سوگ در افراد داغدیده از جنگ انجام شد. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل زنان و مردان 25 تا 55 ساله داغدیده از جنگ ساکن شهر تهران در سال 1405 بود. تعداد 40 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 20 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی 8 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت درمان گروهی آنلاین مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اساس پروتکل هیز (2004) قرار گرفت و گروه گواه در لیست انتظار باقی ماند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS-20) و پرسشنامه تجربه سوگ (GEQ) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS-28 تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که درمان گروهی آنلاین مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب کاهش معنادار ناگویی هیجانی (24/0=η²p، 001/0=p) و مؤلفه‌های دشواری در شناسایی احساسات (21/0=η²p)، دشواری در توصیف احساسات (19/0=η²p) و تفکر عینی (11/0=η²p) شد. همچنین، کاهش معناداری در نشانه‌های سوگ (28/0=η²p، 001/0=p) و مؤلفه‌های احساس گناه (22/0=η²p)، واکنش‌های بدنی (17/0=η²p)، احساس ترک شدن (10/0=η²p) و قضاوت درباره دلیل فوت (04/0=η²p) مشاهده شد (05/0&gt;p). با این حال، تفاوت دو گروه در مؤلفه‌های تلاش برای توجیه و کنار آمدن، خجالت و شرمندگی و بدنامی معنادار نبود. <strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>درمان گروهی آنلاین مبتنی بر پذیرش و تعهد مداخله‌ای مؤثر در کاهش ناگویی هیجانی و نشانه‌های سوگ در افراد داغدیده از جنگ است و می‌تواند به‌عنوان رویکردی در دسترس، انعطاف‌پذیر و مبتنی بر شواهد در مراکز مشاوره و روان‌درمانی برای بازماندگان جنگ مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/823/663