انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 5 بهار 1405 2026 05 22 The Effectiveness of Schema Therapy on Marital Conflicts, Marital Intimacy, and Marital Satisfaction in Couples Experiencing Emotional Divorce اثربخشی طرحواره‌درمانی بر تعارضات زناشویی، صمیمیت زناشویی و رضایت زناشویی در زوجین دارای طلاق عاطفی 1 18 FA پونه نزاکت کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی عمومی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز، ایران. فاطمه هوشمند کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی ، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام ، ایران. نگار بابائی کارشناسی ارشد، گروه روان‌شناسی عمومی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. آلاله آطاهریان کارشناسی ارشد، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ارسلان برکت دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی سلامت، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی ، تنکابن، ایران. Journal Article <p><strong>Objective:</strong> The present study aimed to investigate the effectiveness of schema therapy on marital conflicts, marital intimacy, and marital satisfaction among couples experiencing emotional divorce.</p> <p><strong>Methodology:</strong> This study employed a semi-experimental design with pre-test, post-test, and control group. The statistical population included couples experiencing emotional divorce who referred to counseling centers in Tehran in 2025. Thirty couples (60 participants) were selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups. Research instruments included the Marital Conflict Questionnaire, Bagarozzi Marital Intimacy Questionnaire, ENRICH Marital Satisfaction Questionnaire, Gottman Emotional Divorce Questionnaire, and Young Schema Questionnaire-Short Form. The experimental group received eight 90-minute sessions of schema therapy, while the control group received no intervention. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance and Bonferroni post hoc test through SPSS version 26.</p> <p><strong>Findings:</strong> The results indicated that schema therapy significantly reduced marital conflicts and significantly increased marital intimacy and marital satisfaction in the experimental group compared to the control group (P&lt;0.001). Multivariate analyses demonstrated significant effects of group, time, and the interaction between time and group on the dependent variables. The obtained effect sizes suggested that a substantial proportion of the observed changes in marital relationship quality was attributable to the schema therapy intervention. Furthermore, the therapeutic effects remained relatively stable during the follow-up phase.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings suggest that schema therapy is an effective intervention for improving marital relationships among couples experiencing emotional divorce. By identifying and modifying early maladaptive schemas and strengthening the healthy adult mode, schema therapy can reduce dysfunctional interaction patterns, improve intimacy, and enhance marital satisfaction. Therefore, this therapeutic approach may be effectively applied in family counseling centers and divorce prevention programs.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره‌درمانی بر تعارضات زناشویی، صمیمیت زناشویی و رضایت زناشویی در زوجین دارای طلاق عاطفی انجام شد. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زوجین دارای طلاق عاطفی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1404 بود. تعداد ۳۰ زوج (۶۰ نفر) با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارضات زناشویی، پرسشنامه صمیمیت زناشویی باگاروزی، پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ، پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن و پرسشنامه طرحواره‌های ناسازگار یانگ بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت مداخله طرحواره‌درمانی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بن‌فرونی در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد که میانگین تعارضات زناشویی در گروه آزمایش در مراحل پس‌آزمون و پیگیری به طور معناداری کاهش یافته است (001/0&gt;P). همچنین، صمیمیت زناشویی و رضایت زناشویی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری نشان دادند. نتایج آزمون‌های چندمتغیری بیانگر معنادار بودن اثر گروه، زمان و اثر تعاملی زمان×گروه بود. اندازه اثرهای به‌دست‌آمده نشان داد که بخش قابل توجهی از تغییرات متغیرهای وابسته ناشی از اجرای مداخله طرحواره‌درمانی بوده است و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماندند. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که طرحواره‌درمانی با شناسایی و اصلاح طرحواره‌های ناسازگار اولیه و تقویت ذهنیت بالغ سالم، می‌تواند موجب کاهش تعارضات زناشویی و ارتقای صمیمیت و رضایت زناشویی در زوجین دارای طلاق عاطفی شود. بنابراین، این رویکرد درمانی می‌تواند به عنوان یک مداخله مؤثر در مراکز مشاوره خانواده و برنامه‌های پیشگیری از طلاق مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/792/625