انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1405 10 01 The Effectiveness of Couple-Based Schema Therapy on Marital Boredom, Emotional Intimacy, and Marital Conflicts among Couples اثربخشی طرحواره‌درمانی زوج‌محور بر دلزدگی زناشویی، صمیمیت هیجانی و تعارضات زناشویی در زوجین 1 20 FA خاطره جعفری کارشناس ارشد، گروه روان¬شناسی شخصیت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران علیرضا کاکاوند استاد، گروه روان¬شناسی، دانشگاه بین¬المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران Journal Article 1404/10/01 <p><strong>Objective:</strong> The present study aimed to investigate the effectiveness of couple-based schema therapy on marital boredom, emotional intimacy, and marital conflicts among couples referring to counseling centers in Alborz city.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This study employed a quasi-experimental design with pre-test, post-test, and three-month follow-up assessments using experimental and control groups. The statistical population consisted of all couples referring to counseling centers in Alborz city in 2025. Twenty couples were selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received 11 two-hour sessions of couple-based schema therapy, whereas the control group received no intervention. Data collection instruments included the Marital Conflicts Questionnaire developed by Sanayi et al., the Personal Assessment of Intimacy in Relationships Inventory by Schaefer and Olson, and the Marital Burnout Questionnaire by Pines. Data were analyzed using repeated measures ANOVA in SPSS version 26.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results of repeated measures ANOVA demonstrated that couple-based schema therapy significantly reduced marital conflicts and marital boredom while significantly increasing emotional intimacy in the experimental group compared to the control group (P&lt;0.001). Moreover, the interaction effect of time and group was statistically significant for all variables, indicating the sustained effectiveness of the intervention over time. Bonferroni post-hoc comparisons also revealed significant differences between pre-test and post-test as well as follow-up stages. Although the therapeutic effects on emotional intimacy and marital conflicts remained stable during follow-up, the effect size for marital boredom showed a slight reduction over time.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings suggest that couple-based schema therapy is an effective intervention for improving marital relationship quality, enhancing emotional intimacy, and reducing marital conflicts and marital boredom. By targeting maladaptive early schemas and promoting healthier communication patterns, this therapeutic approach facilitates more adaptive and emotionally secure interactions between couples. Therefore, the implementation of schema therapy in counseling and psychological service centers may contribute substantially to strengthening family functioning and marital well-being.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی طرحواره‌درمانی زوج‌محور بر دلزدگی زناشویی، صمیمیت هیجانی و تعارضات زناشویی در زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر البرز بود. <strong>روش‌شناسی: </strong>پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه همراه با گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر البرز در سال 1404 بود که از میان آنان 20 زوج به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش طی 11 جلسه دو ساعته تحت مداخله طرحواره‌درمانی زوج‌محور قرار گرفت، در حالی که گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی و همکاران، پرسشنامه ارزیابی صمیمیت شافر و اولسون و پرسشنامه دلزدگی زناشویی پاینز بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که طرحواره‌درمانی زوج‌محور موجب کاهش معنادار تعارضات زناشویی و دلزدگی زناشویی و افزایش معنادار صمیمیت هیجانی در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شد (001/0&gt;P). همچنین اثر متقابل زمان و گروه برای تمامی متغیرها معنادار بود که نشان‌دهنده اثربخشی مداخله در طول زمان است. نتایج آزمون بنفرونی نیز نشان داد که تفاوت میان مراحل پیش‌آزمون با پس‌آزمون و پیگیری در متغیرهای پژوهش معنادار بوده است. با وجود حفظ پایداری اثر درمان بر صمیمیت هیجانی و تعارضات زناشویی، شدت اثر درمان بر دلزدگی زناشویی در مرحله پیگیری تا حدودی کاهش یافت. <strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>یافته‌های پژوهش نشان داد که طرحواره‌درمانی زوج‌محور می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر در بهبود کیفیت روابط زناشویی، افزایش صمیمیت هیجانی و کاهش تعارضات و دلزدگی زناشویی مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد با تمرکز بر اصلاح طرحواره‌های ناسازگار اولیه و ارتقای الگوهای ارتباطی سالم، زمینه ایجاد تعاملات هیجانی پایدار و سازگارانه را در زوجین فراهم می‌سازد. بنابراین، استفاده از این مداخله در مراکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی می‌تواند در ارتقای سلامت خانواده و بهبود روابط زوجین نقش مؤثری ایفا کند.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/775/672