انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1405 07 01 Comparing the effectiveness of compassion-focused therapy and mindfulness-based stress reduction on self-care in women with type 2 diabetes مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 1 14 FA مهشید مرادی گروه روانشناسی سلامت، واحد بین الملل اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران ناصر سراج خرمی گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران. پرویز عسگری گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران Journal Article <p><strong>Background and </strong><strong>Purpose:</strong> Type 2 diabetes, as one of the most common chronic diseases in women, is associated with numerous psychological problems, including decreased self-care, in addition to physical consequences, which can challenge the process of disease control and the quality of life of patients. Therefore, the use of effective psychological interventions alongside medical treatments is of particular importance. The purpose of the present study was to compare the effectiveness of compassion-focused therapy and mindfulness-based stress reduction program on self-care in women with type 2 diabetes.</p> <p><strong>Methodology:</strong> The present study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design and a three-month follow-up with a control group. Among all women with type 2 diabetes referring to Taban Health and Diabetes Specialized Polyclinic in Tehran, 45 were selected through purposive sampling and randomly assigned to three groups: compassion-focused therapy, mindfulness-based stress reduction, and control group. Treatment interventions were implemented during regular and structured sessions for the experimental groups, while the control group did not receive any intervention during this period. Research instruments included a demographic questionnaire and a short scale of diabetes self-care activities. Data were collected in three stages: pre-test, post-test, and three-month follow-up and analyzed using multivariate analysis of covariance and Bonferroni post-hoc test.</p> <p><strong>Results:</strong> The results showed that both compassion-focused therapy and mindfulness-based stress reduction interventions significantly improved self-care in women with type 2 diabetes at the post-test compared to the control group. In addition, the results of the comparison between treatment groups showed that the mindfulness-based stress reduction program was more effective in improving self-care compared to compassion-focused therapy. The results of the follow-up phase also showed that the effects of these interventions remained stable for at least three months after the end of the treatment sessions.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The results of the present study showed that compassion- and mindfulness-based psychotherapy interventions can be used as effective and sustainable approaches to promote self-care in women with type 2 diabetes.</p> <p><strong>زمینه و هدف:</strong> دیابت نوع ۲ به‌عنوان یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن در زنان، افزون بر پیامدهای جسمانی، با مشکلات روان‌شناختی متعددی از جمله کاهش خودمراقبتی همراه است که می‌تواند روند کنترل بیماری و کیفیت زندگی بیماران را با چالش مواجه سازد. ازاین‌رو، به‌کارگیری مداخلات روان‌شناختی مؤثر در کنار درمان‌های پزشکی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ بود.</p> <p><strong>روش‌شناسی:</strong> پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ مراجعه‌کننده به پلی‌کلینیک تخصصی سلامت و دیابت تابان شهر تهران در بازه زمانی فروردین تا خرداد 1404 بودند که از بین آنها تعداد ۴۵ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه درمان متمرکز بر شفقت، کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی و گروه کنترل قرار گرفتند. مداخلات درمانی طی جلسات منظم و ساختارمند برای گروه‌های آزمایش اجرا شد، در حالی که گروه کنترل در این مدت مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات جمعیت‌شناسی و مقیاس کوتاه فعالیت­های خود مراقبتی دیابت بود. داده‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد تحلیل قرار گرفت.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> یافته‌ها نشان داد هر دو مداخله درمان متمرکز بر شفقت و کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی موجب بهبود معنادار خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ در مرحله پس‌آزمون نسبت به گروه کنترل شدند. علاوه بر این، نتایج مقایسه بین گروه‌های درمانی نشان داد برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی در مقایسه با درمان متمرکز بر شفقت اثربخشی بیشتری در بهبود خودمراقبتی داشت. نتایج مرحله پیگیری نیز نشان داد که آثار این مداخلات حداقل تا سه ماه پس از پایان جلسات درمانی پایدار باقی مانده است.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> در مجموع، یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد مداخلات روان‌درمانی مبتنی بر شفقت و کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی می‌توانند به‌عنوان رویکردهایی مؤثر و پایدار در ارتقای خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ مورد استفاده قرار گیرند.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/741/577