انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 2026 09 23 Fit of the Horizontal–Vertical Individualism–Collectivism Model with Empathy in Mental Health Therapists: The Mediating Role of Mentalization برازش مدل فردگرایی و جمع‌گرایی افقی–عمودی با همدلی در درمانگران سلامت روان با نقش میانجی ذهنی‌سازی 1 16 10.61838/kman.pdmd.731 FA مریم سلمان زاده گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران نیلوفر طهمورسی گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران آرزو تاری مرادی گروه روانشناسی سلامت و بالینی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران رقیه شاهانی شلمانی گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Journal Article Objective: The aim of this study was to examine the structural fit of the relationship between horizontal–vertical individualism–collectivism and empathy in mental health therapists with the mediating role of mentalization. Methodology: This study was fundamental in purpose and descriptive–correlational in method using structural equation modeling. The statistical population included 991 mental health therapists in Tehran, from which 280 participants were selected through systematic random sampling. Data were collected using the Jolliffe and Farrington Empathy Questionnaire (2006), the Horizontal–Vertical Individualism–Collectivism Scale by Sivadas et al. (2008), and the Fonagy Mentalization Questionnaire (2018). Data analysis was conducted using descriptive statistics and structural equation modeling techniques. Findings: The results indicated that horizontal–vertical individualism–collectivism had a positive and significant direct effect on empathy (β=0.45, p=0.001). Mentalization also showed a positive and significant direct effect on empathy (β=0.36, p=0.001). Additionally, individualism–collectivism had a significant direct effect on mentalization (β=0.58, p=0.001). Bootstrap analysis revealed a positive and significant mediating effect of mentalization in the relationship between cultural orientations and empathy (B=0.128, p=0.021). Model fit indices (χ²/df=2.29, RMSEA=0.053, GFI=0.96, CFI=0.99, AGFI=0.88) indicated a good model fit. Conclusion: The findings demonstrate that horizontal–vertical individualism–collectivism influences therapists’ empathy both directly and indirectly through mentalization, highlighting the critical role of mentalization in transforming cultural orientations into empathic professional behavior. هدف: هدف این پژوهش، بررسی برازش مدل ساختاری رابطه بین ابعاد فردگرایی و جمع‌گرایی افقی–عمودی با همدلی در درمانگران سلامت روان با نقش میانجی ذهنی‌سازی بود. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش توصیفی–همبستگی مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل 991 درمانگر سلامت روان عضو سازمان نظام روان‌شناسی در شهر تهران بود که از میان آنان 280 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی نظام‌مند انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه همدلی جولیف و فارینگتون (2006)، مقیاس فردگرایی–جمع‌گرایی افقی–عمودی سیواداس و همکاران (2008) و پرسشنامه ذهنی‌سازی فوناگی (2018) گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از شاخص‌های توصیفی و مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که فردگرایی و جمع‌گرایی افقی–عمودی اثر مستقیم مثبت و معناداری بر همدلی داشتند (β=0.45, p=0.001). همچنین ذهنی‌سازی دارای اثر مستقیم مثبت و معنادار بر همدلی بود (β=0.36, p=0.001). افزون بر این، فردگرایی و جمع‌گرایی افقی–عمودی اثر مستقیم معناداری بر ذهنی‌سازی نشان دادند (β=0.58, p=0.001). نتایج آزمون بوت‌استرپ بیانگر نقش میانجی مثبت و معنادار ذهنی‌سازی در رابطه بین متغیرهای فرهنگی و همدلی بود (B=0.128, p=0.021). شاخص‌های برازش مدل (χ²/df=2.29، RMSEA=0.053، GFI=0.96، CFI=0.99، AGFI=0.88) حاکی از برازش مطلوب مدل بودند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان دادند که ابعاد فردگرایی و جمع‌گرایی افقی–عمودی، به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم از طریق ذهنی‌سازی، نقش مهمی در تقویت همدلی درمانگران دارند و ارتقاء ظرفیت ذهنی‌سازی می‌تواند مسیر تبدیل گرایش‌های فرهنگی به رفتارهای همدلانه را تسهیل کند.

https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/731/628