انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1405 07 01 The Effectiveness of Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy (ISTDP) on Depression, Anxiety, and Stress in Women with Multiple Sclerosis اثربخشی روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت فشرده (ISTDP) بر افسردگی، اضطراب و استرس زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس FA زهرا رهنما کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی بالینی، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سهیلا رحمانی گروه روانشناسی سلامت، واحد علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران پریسا کلاهی گروه روانشناسی، واحد علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران Journal Article 1404/07/02 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to determine the effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy in reducing depression, anxiety, and stress in women with multiple sclerosis.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This quasi-experimental study employed a pretest–posttest design with a control group. The statistical population consisted of women with multiple sclerosis, from whom 30 participants were selected and randomly assigned to experimental and control groups (n=15 each). The Depression, Anxiety, and Stress Scale (DASS-21) was used for data collection. The experimental group participated in eight weekly ISTDP sessions, while the control group received no intervention. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results indicated significant posttest differences between the experimental and control groups for depression, anxiety, and stress (p&lt;0.001). Effect size values demonstrated that the intervention accounted for a substantial proportion of variance in psychological outcomes.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Intensive short-term dynamic psychotherapy is an effective clinical approach for reducing negative emotional states and improving mental health in women with multiple sclerosis.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت فشرده بر کاهش افسردگی، اضطراب و استرس در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه‌کننده به بیمارستان سینا در شهر تهران بود که ۳۰ نفر به روش هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس ۲۱ سؤالی (DASS-21) بود. گروه آزمایش طی ۸ هفته در جلسات روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت فشرده شرکت کرد و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که بین دو گروه در متغیرهای افسردگی، اضطراب و استرس در مرحله پس‌آزمون تفاوت معنادار وجود دارد (p&lt;0.001). مقادیر اندازه اثر نشان داد که بخش قابل توجهی از واریانس تغییرات این متغیرها ناشی از مداخله روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت فشرده است. <strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت فشرده روشی مؤثر برای کاهش هیجان‌های منفی و بهبود سلامت روان زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس است و می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای بالینی مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/683/671