انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1405 04 01 Developing a Cognitive–Emotional Model of Academic Guidance among Secondary School Students: The Mediating Role of Self-Regulated Learning Strategies and Academic Self-Efficacy تدوین مدل شناختی–هیجانی هدایت تحصیلی دانش‌آموزان دوره متوسطه: نقش واسطه‌ای راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و خودکارآمدی تحصیلی 1 17 FA عادله فرج پور دانشجوی دکتری ، گروه روانشناسی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران مجتبی تمدنی دکترا، گروه روانشناسی، واحد بین‌المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران علیرضا محمدی آریا دکترا، گروه روانشناسی، واحد بین‌المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران Journal Article 1404/05/02 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to examine the mediating role of self-regulated learning strategies and academic self-efficacy in the relationship between cognitive and emotional factors and academic guidance among secondary school students.</p> <p><strong>Methodology: </strong>A descriptive–correlational design was employed using structural equation modeling with a partial least squares approach. The study population comprised male and female junior secondary school students, from whom 384 participants were selected through multistage random cluster sampling. Data were collected using standardized questionnaires assessing intelligence, learning styles, motivation, achievement emotions, academic self-efficacy, self-regulated learning, and academic guidance, and analyzed using SPSS and SmartPLS software.</p> <p><strong>Findings:</strong> Inferential results indicated that cognitive and emotional factors had significant direct effects on self-regulated learning strategies, academic self-efficacy, and academic guidance. Self-regulated learning strategies significantly predicted academic self-efficacy and academic guidance, while academic self-efficacy also had a significant effect on academic guidance. The mediating roles of self-regulated learning strategies and academic self-efficacy were confirmed.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings highlight the central role of self-regulated learning strategies and academic self-efficacy in strengthening academic guidance processes among secondary school students.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‌ای راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین عوامل شناختی و هیجانی با هدایت تحصیلی دانش‌آموزان دوره متوسطه بود. <strong>روش‌شناسی:</strong> این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر دوره متوسطه اول بود که 384 نفر به روش خوشه‌ای تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد هوش، سبک‌های یادگیری، انگیزش، هیجان پیشرفت، خودکارآمدی تحصیلی، یادگیری خودتنظیمی و هدایت تحصیلی گردآوری و با نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS تحلیل شد. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج استنباطی نشان داد عوامل شناختی و هیجانی اثر مستقیم و معناداری بر راهبردهای یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و هدایت تحصیلی دارند. همچنین، اثر راهبردهای یادگیری خودتنظیمی بر خودکارآمدی تحصیلی و هدایت تحصیلی و اثر خودکارآمدی تحصیلی بر هدایت تحصیلی معنادار بود. نقش میانجی هر دو متغیر خودکارآمدی تحصیلی و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی تأیید شد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌ها نشان می‌دهد تقویت راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و خودکارآمدی تحصیلی می‌تواند نقش کلیدی در بهبود فرایند هدایت تحصیلی دانش‌آموزان ایفا کند.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/670/561