انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 5 بهار 1405 1405 01 20 The Effectiveness of Positive Psychotherapy on Resilience and Quality of Life of Mothers of Students with Specific Learning Disabilities اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌گرا بر تاب‌آوری و کیفیت زندگی مادران دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص 1 17 FA فاطمه محمدی گروه روان‌شناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران. سید علی آل یاسین گروه روان‌شناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران. Journal Article 1404/04/04 <p><strong>Objective:</strong> The study aimed to determine the effectiveness of positive psychotherapy in improving resilience and quality of life among mothers of students with specific learning disabilities.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This study employed a quasi-experimental design with pre-test and post-test and a control group. The statistical population consisted of mothers of elementary school students with specific learning disabilities in Arak. Using purposive sampling, 30 participants (15 experimental, 15 control) were selected. Instruments included the Connor–Davidson Resilience Scale (2003) and the WHO Quality of Life Questionnaire (1996). The intervention followed Rashid and Seligman’s positive psychotherapy protocol delivered in eight 90-minute sessions. Data were analyzed using ANCOVA in SPSS-27.</p> <p><strong>Findings: </strong>ANCOVA results indicated that positive psychotherapy significantly improved resilience and quality of life (P&lt;0.001). Effect size analysis showed that the intervention explained 50.5% of the variance in resilience and 37.8% in quality of life. Bonferroni post-hoc analysis confirmed that post-test scores in the experimental group were significantly higher than those of the control group across both variables.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Positive psychotherapy effectively enhances resilience and improves the quality of life of mothers of children with specific learning disabilities, suggesting its usefulness as an intervention for psychological support in this population.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش تعیین اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌گرا بر تاب‌آوری و کیفیت زندگی مادران دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص بود. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مادران دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص در مدارس ابتدایی شهر اراک بود. نمونه با روش نمونه‌گیری هدفمند شامل ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) انتخاب شد. ابزارها شامل پرسشنامه تاب‌آوری کونور–دیویدسون (2003) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1996) بود. مداخله روان‌درمانی مثبت‌گرا براساس برنامه رشید و سلیگمن طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد و تحلیل داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس در SPSS-27 انجام گرفت. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که روان‌درمانی مثبت‌گرا تأثیر معناداری بر افزایش تاب‌آوری و کیفیت زندگی دارد (001/0&gt;P). اندازه اثر نشان داد که مداخله 50/5 درصد از واریانس تاب‌آوری و 37/8 درصد از واریانس کیفیت زندگی را تبیین می‌کند. نتایج آزمون بونفرونی نشان داد میانگین نمرات پس‌آزمون گروه آزمایش در هر دو متغیر به‌طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>روان‌درمانی مثبت‌گرا موجب افزایش تاب‌آوری و بهبود کیفیت زندگی مادران دارای فرزند با اختلال یادگیری خاص می‌شود و می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر در حمایت روانشناختی از این گروه مورداستفاده قرار گیرد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/639/538