انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 در دست انتشار 1405 04 01 A Comparative Study of the Effectiveness of Cognitive Behavioral Therapy and Acceptance and Commitment Therapy on Referential Thoughts, Cognitive Flexibility, and Distress Tolerance in Patients with Major Depressive Disorder مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افکار ارجاعی، انعطاف‌پذیری شناختی و تحمل پریشانی در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی 1 18 FA مهسا الله مرادی گروه روانشناسی بالینی، واحدکرج، دانشگاه آزاد اسلامی،کرج، ایران مینا یعقوبی گروه روانشناسی بالینی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران فاطمه ابراهیمی گروه روانشناسی بالینی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی،کرمانشاه، ایران کامران پورمحمدقوچانی گروه روانشناسی بالینی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی،کیش، ایران زهرا نوروزیانی گروه روانشناسی عمومی، واحدملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، ایران Journal Article 1404/04/04 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to compare the effectiveness of Cognitive Behavioral Therapy (CBT) and Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on referential thoughts, cognitive flexibility, and distress tolerance in patients with Major Depressive Disorder (MDD).</p> <p><strong>Methodology: </strong>The research employed a quasi-experimental pretest-posttest design with a control group. The statistical population consisted of patients with MDD referred to psychological clinics in Tehran in 2025. A total of 45 participants were selected using a convenience sampling method and randomly assigned to three groups of 15: CBT, ACT, and control. Data were collected using the Perseverative Thinking Questionnaire (Ehring et al.), the Cognitive Flexibility Inventory (Dennis &amp; Vander Wal, 2010), and the Distress Tolerance Scale (Simons &amp; Gaher, 2005). The CBT protocol was based on Wilhelm and Steketee (2006), and the ACT intervention followed Dahl et al. (2014), each conducted in eight sessions. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) via SPSS version 24.</p> <p><strong>Findings:</strong> The results revealed significant differences among the three groups in referential thoughts, cognitive flexibility, and distress tolerance (p&lt;0.05). Both CBT and ACT interventions significantly reduced referential thoughts and enhanced cognitive flexibility and distress tolerance compared to the control group. However, CBT demonstrated greater overall effectiveness in improving these variables than ACT.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Both CBT and ACT effectively improved cognitive and emotional indicators among patients with MDD. These therapeutic approaches, by restructuring maladaptive thoughts and enhancing psychological acceptance, can promote cognitive flexibility and distress tolerance. Hence, cognitive-behavioral therapy, in particular, is recommended as an effective psychological intervention for individuals suffering from major depressive disorder.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری (CBT) و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر افکار ارجاعی، انعطاف‌پذیری شناختی و تحمل پریشانی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود. <strong>روش‌شناسی: </strong>این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به افسردگی اساسی مراجعه‌کننده به مراکز روان‌شناسی شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود. از میان آنان ۴۵ نفر به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه ۱۵ نفری CBT، ACT و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه افکار ارجاعی اهرینگ، سیاهه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) و پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. مداخله CBT بر اساس الگوی ویلهلم و استکیتی (۲۰۰۶) و مداخله ACT طبق پروتکل داهل و همکاران (۲۰۱۴) طی ۸ جلسه اجرا شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) در نرم‌افزار SPSS-24 تحلیل گردید. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد بین گروه‌ها در متغیرهای افکار ارجاعی، انعطاف‌پذیری شناختی و تحمل پریشانی تفاوت معناداری وجود دارد (p&lt;0.05). هر دو مداخله CBT و ACT نسبت به گروه کنترل به‌طور معنی‌داری موجب کاهش افکار ارجاعی و افزایش انعطاف‌پذیری شناختی و تحمل پریشانی شدند. بااین‌حال، میانگین‌ها نشان دادند که اثربخشی CBT در بهبود متغیرهای مورد مطالعه بیش از ACT بود. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌ها نشان دادند که هر دو رویکرد CBT و ACT می‌توانند در بهبود شاخص‌های شناختی و هیجانی بیماران مبتلا به افسردگی اساسی مؤثر باشند. این دو درمان از طریق اصلاح الگوهای فکری ناکارآمد و ارتقای پذیرش روان‌شناختی می‌توانند موجب بهبود انعطاف‌پذیری شناختی و افزایش تحمل پریشانی شوند. بنابراین، استفاده از این دو رویکرد به‌ویژه CBT در درمان بیماران مبتلا به افسردگی اساسی توصیه می‌شود.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/628/496