انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 5 بهار 1405 1405 01 21 The Effectiveness of a Systemic Therapy–Based Intervention on Reducing Anxiety and Increasing Hope in Life among Patients with Thalassemia اثربخشی مداخله مبتنی بر درمان سیستمی بر کاهش اضطراب و افزایش امید به زندگی در بیماران تالاسمی 1 16 FA محمد رحمت زائی گروه روانشناسی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران جعفر پویا منش گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران محمد آزاد عبدالله پور گروه روانشناسی تربیتی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران Journal Article 1404/04/12 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to examine the effectiveness of a systemic therapy–based intervention in reducing anxiety and increasing hope in life among patients with thalassemia.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This applied study used a quasi-experimental pretest–posttest design with a control group and a follow-up phase. The population consisted of patients with thalassemia aged 10–30 years in Zahedan, from whom 30 participants were purposively selected and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group participated in eight group sessions of systemic therapy with family involvement. Anxiety and hope were assessed using standardized questionnaires, and data were analyzed using analysis of covariance and repeated-measures ANOVA.</p> <p><strong>Findings: </strong>Analysis of covariance indicated a significant reduction in anxiety (F=10.527, p=0.003) and a significant increase in hope in life (F=35.293, p&lt;0.001) in the experimental group compared to the control group. Repeated-measures ANOVA revealed significant time and time×group interaction effects for both variables (p&lt;0.05), and Bonferroni post hoc tests confirmed the stability of treatment effects at follow-up.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Systemic therapy–based intervention is an effective and sustainable approach for reducing anxiety and enhancing hope in life among patients with thalassemia.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر درمان سیستمی بر کاهش اضطراب و افزایش امید به زندگی در بیماران مبتلا به تالاسمی بود. <strong>روش‌شناسی: </strong>پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با طرح نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل بیماران تالاسمی ۱۰ تا ۳۰ سال شهر زاهدان بود که ۳۰ نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در ۸ جلسه گروهی درمان سیستمی با مشارکت خانواده شرکت کرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بک و مقیاس امید به زندگی اشنایدر بود. داده‌ها با آزمون‌های آماری تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر تحلیل شدند. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، مداخله درمان سیستمی موجب کاهش معنادار اضطراب (F=10.527، p=0.003) و افزایش معنادار امید به زندگی (F=35.293، p&lt;0.001) در گروه آزمایش شد. همچنین نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر حاکی از اثر معنادار زمان و تعامل زمان×گروه برای هر دو متغیر بود (p&lt;0.05) و آزمون تعقیبی بونفرونی پایداری اثرات مداخله را در مرحله پیگیری تأیید کرد. <strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>مداخله مبتنی بر درمان سیستمی رویکردی مؤثر و پایدار برای کاهش اضطراب و افزایش امید به زندگی در بیماران تالاسمی است و می‌تواند به‌عنوان بخشی از برنامه‌های حمایتی روان‌شناختی این بیماران مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/627/531