انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 4 زمستان 1404 2026 01 31 The Effectiveness of Schema Therapy on Alexithymia and Intolerance of Uncertainty in Women with Generalized Anxiety Disorder اثربخشی طرحواره‌درمانی بر ناگویی هیجانی و عدم تحمل بلاتکلیفی در زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر 1 16 FA آسیه ملک دار دانشجوی دکتری ردانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. جوانشیر اسدی استادیار، گروه روانشناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. ارسطو میرانی استادیار، گروه روانشناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. Journal Article 1404/02/18 Objective: The present study aimed to investigate the effectiveness of schema therapy in reducing alexithymia and intolerance of uncertainty among women with generalized anxiety disorder. Methodology: This quasi-experimental study employed a pretest–posttest design with a control group. The statistical population included all women with generalized anxiety disorder who visited the Aramesh Psychology Clinic in Rey during the first half of 2024. Using purposive sampling, 45 participants were selected and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received eight 2-hour sessions of schema therapy, while the control group received no intervention. Data were collected using the Toronto Alexithymia Scale (TAS-20) and the Intolerance of Uncertainty Scale (IUS-27). Data analysis was conducted using SPSS 21, employing the Shapiro–Wilk test, Levene’s test, Box’s M test, and multivariate and univariate analyses of covariance (MANCOVA and ANCOVA). Findings: The results of MANCOVA showed a significant group effect on the combined dependent variables (Wilks’ Lambda = 0.41, F(2,41)=28.62, p<0.001, η²=0.56). Follow-up ANCOVAs indicated significant differences between the two groups in posttest scores of alexithymia (F=28.62, p<0.001, η²=0.56) and intolerance of uncertainty (F=23.84, p<0.001, η²=0.51). All subscales of alexithymia and intolerance of uncertainty also significantly decreased in the experimental group compared to the control group (p<0.001). Conclusion: The findings demonstrated that schema therapy can significantly reduce alexithymia and intolerance of uncertainty by modifying early maladaptive schemas. This approach can serve as an effective intervention for improving emotional and cognitive processing in women with generalized anxiety disorder. هدف: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی طرحواره‌درمانی بر کاهش ناگویی هیجانی و عدم تحمل بلاتکلیفی در زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مراجعه‌کننده به کلینیک روان‌شناسی آرامش شهر ری در نیمه نخست سال 1403 بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، 45 نفر انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در 8 جلسه 2 ساعته طرحواره‌درمانی شرکت کردند و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (TAS-20) و پرسشنامه عدم تحمل بلاتکلیفی (IUS-27) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک، آزمون لون، آزمون ام‌باکس و تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک‌متغیره در نرم‌افزار SPSS 21 تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که اثر گروه بر ترکیب متغیرهای وابسته معنادار است (Wilks’ Lambda = 0.41، F(2,41)=28.62، P<0.001، η²=0.56). همچنین نتایج تحلیل‌های تک‌متغیره نشان داد که بین دو گروه در پس‌آزمون در نمرات ناگویی هیجانی (F=28.62، P<0.001، η²=0.56) و عدم تحمل بلاتکلیفی (F=23.84، P<0.001، η²=0.51) تفاوت معنادار وجود دارد. تمامی مؤلفه‌های ناگویی هیجانی و عدم تحمل بلاتکلیفی نیز در گروه آزمایش به‌طور معنادار کاهش یافتند (0.001>P). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که طرحواره‌درمانی می‌تواند با اصلاح طرحواره‌های ناسازگار اولیه، موجب کاهش قابل توجه ناگویی هیجانی و عدم تحمل بلاتکلیفی در زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شود و به‌عنوان مداخله‌ای مؤثر در بهبود پردازش هیجانی و شناختی در این گروه به کار رود.

https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/591/537