انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 4 زمستان 1404 1404 07 30 Predicting Academic Cheating Tendencies Among Students Based on Self-Handicapping, Spiritual Intelligence, and Responsibility پیش‌بینی گرایش به تقلب در بین دانشجویان بر اساس خود ناتوان سازی، هوش معنوی و مسئولیت‌پذیری 1 14 FA نصیبه پوراصغر استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ناصر محمدی احمدآبادی استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. زیبا نوری استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. مرجان معصومی فرد دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران زهرا دادگری کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، اردبیل، ایران. Journal Article 1404/03/11 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to predict academic cheating tendencies among students based on the variables of self-handicapping, spiritual intelligence, and responsibility.</p> <p><strong>Methodology:</strong> The present research employed a descriptive-correlational design. The statistical population included all undergraduate students at Payame Noor University of Ardabil during the 2021–2022 academic year (N = 365), selected through stratified random sampling. Data were collected using standardized questionnaires: King’s Spiritual Intelligence Questionnaire (2008), Kordloo’s Academic Responsibility Questionnaire (2014), the Self-Handicapping Scale by Jones and Rodwalt (1982), and Rasouli Azar’s Cheating Tendency Scale (2014). Data analysis was conducted using Pearson correlation coefficients and multiple regression analysis.</p> <p><strong>Findings:</strong> The results indicated that self-handicapping had a significant positive relationship with cheating tendencies (P = .001), and a significant negative relationship with both spiritual intelligence and responsibility (P = .001). Regression analysis showed that the three predictor variables accounted for 17% of the variance in cheating tendencies (P = .001).</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings suggest that self-handicapping acts as a risk factor, while spiritual intelligence and responsibility serve as protective factors against the tendency to engage in academic cheating. These results underscore the importance of considering individual psychological variables when designing educational interventions aimed at reducing academic dishonesty in university settings.</p> <p><strong>هدف:</strong> این مطالعه با هدف پیش‌بینی گرایش به تقلب تحصیلی در میان دانشجویان بر اساس متغیرهای خودناتوان‌سازی، هوش معنوی و مسئولیت‌پذیری انجام شد. <strong>روش‌شناسی:</strong> پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه پیام نور اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ (365=N) بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد شده شامل پرسشنامه هوش معنوی کینگ (2008)، مسئولیت‌پذیری تحصیلی کردلو (1393)، خودناتوان‌سازی جونز و رودولت (1982) و مقیاس گرایش به تقلب رسولی آذر (1393) جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد که خودناتوان‌سازی با گرایش به تقلب رابطه مثبت معنادار (0.001=P)، و با هوش معنوی و مسئولیت‌پذیری رابطه منفی معنادار دارد (0.001=P). تحلیل رگرسیون نشان داد که ۱۷% از واریانس گرایش به تقلب توسط این سه متغیر پیش‌بین تبیین می‌شود (0.001=P). <strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌ها حاکی از آن است که خودناتوان‌سازی به‌عنوان یک عامل خطر و هوش معنوی و مسئولیت‌پذیری به‌عنوان عوامل محافظتی در گرایش به تقلب تحصیلی نقش دارند. این نتایج بر اهمیت توجه به متغیرهای روان‌شناختی فردی در طراحی مداخلات آموزشی برای کاهش تقلب در محیط‌های دانشگاهی تأکید می‌کند</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/569/468