انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 4 1404 08 12 Predicting Test Anxiety based on the Academic Self-Efficacy, Difficulty in Emotion Regulation and Alexithymia پیش‌بینی اضطراب امتحان بر اساس خودکارآمدی تحصیلی، دشواری در تنظیم هیجان و ناگویی خلقی 1 16 10.61838/kman.pdmd.534 FA اسما فولادی استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی تابران، مشهد، ایران نرجس خاتون ذبیحی حصاری استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران علی‌اکبر پیرزاد مدرس گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران ، ایران فرحناز جامعی‌نژاد دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 1404 01 06 Background and Objective: Test anxiety is one of the problems and challenges that students, especially female students, face. Therefore, the present research was conducted with the aim of predicting test anxiety based on the academic self-efficacy, difficulty in emotion regulation and alexithymia. Methods and Materials: The present study was a cross-sectional from type of correlation. The population of this study was female students in the second period of high school in District 1 of Mashhad city in the 2024-5 academic years, which from them 400 people using multistage cluster sampling method were selected as samples. The instruments of the present research were included demographic information form, test anxiety questionnaire (Sarason, 1957), academic self-efficacy questionnaire (Jinks and Morgan, 1999), difficulty in emotion regulating scale (Gratz and Roemer, 2004) and Toronto alexithymia scale (Bagby et al., 1994). The data of this study were analyzed using Pearson correlation coefficients and multiple regression with a enter model in SPSS-27 software at a significant level of 0.05. Findings: The findings indicated that academic self-efficacy had a significant negative relationship with test anxiety and difficulty in emotion regulation and alexithymia had a significant positive relationship with test anxiety (P<0.01). Also, the variables of academic self-efficacy, difficulty in emotion regulation and alexithymia were able to significantly predict 55% of the changes of test anxiety that the contribution of academic self-efficacy was greater than other variables (P<0.001). Conclusion: According to the results of the present research, to reduce test anxiety can provide the basis for increasing academic self-efficacy and reducing difficulty in emotion regulation and alexithymia through educational workshops. زمینه و هدف: اضطراب امتحان یکی از مشکل‌ها و چالش‌هایی است که دانش‌آموزان به‌ویژه دانش‌آموزان دختر با آن مواجه هستند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی اضطراب امتحان بر اساس خودکارآمدی تحصیلی، دشواری در تنظیم هیجان و ناگویی خلقی انجام شد. روش و مواد: پژوهش حاضر مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه این مطالعه دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحیه یک شهر مشهد در سال تحصیلی 4-1403 بودند که از میان آنها 400 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای به‌عنوان نمونه انتخاب شد. ابزارهای پژوهش حاضر شامل فرم اطلاعات جمعیت‌شناختی، پرسشنامه اضطراب امتحان (ساراسون، 1957)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی (جینکز و مورگان، 1999)، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (گراتز و روئمر، 2004) و مقیاس ناگویی خلقی تورنتو (بگبی و همکاران، 1994) بودند. داده‌های این مطالعه با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با مدل همزمان در نرم‌افزار SPSS-27 در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها حاکی از آن بود که خودکارآمدی تحصیلی با اضطراب امتحان رابطه معنادار منفی و دشواری در تنظیم هیجان و ناگویی خلقی با اضطراب امتحان رابطه معنادار مثبت داشت (01/0P<). همچنین، متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی، دشواری در تنظیم هیجان و ناگویی خلقی به‌طورمعناداری توانستند 55 درصد از تغییرهای اضطراب امتحان را پیش‌بینی نمایند که سهم خودکارآمدی تحصیلی بیشتر از سایر متغیرها بود (001/0P<). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، برای کاهش اضطراب امتحان می‌توان از طریق کارگاه‌های آموزشی زمینه را برای افزایش خودکارآمدی تحصیلی و کاهش دشواری در تنظیم هیجان و ناگویی خلقی فراهم نمود.

https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/534/441