انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 4 1404 04 21 Comparison of the Effectiveness of Existential Group Therapy and Acceptance and Commitment-Based Group Therapy on the Feeling of Loneliness in Single Students About to Get Married مقایسه‌ اثربخشی گروه درمانی وجودی و مبتنی بر پذیرش و تعهد بر احساس تنهایی دانشجویان مجرد در شرف ازدواج 265 278 10.61838/kman.pdmd.4.2.19 FA ابوالفضل سعادتی دانشجوی دکتری، گروه مشاوره ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. زهرا خوشنویسان استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی خراسان، مشهد، ایران. ابوالفضل بخشی پور استادیار، گروه روان شناسی ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. Journal Article 1404 02 07 <p>Objective: This study aimed to compare the effectiveness of existential group therapy and acceptance and commitment-based group therapy on loneliness in single university students preparing for marriage.<br />Methodology: This quasi-experimental study employed a pre-test, post-test, and follow-up design with a control group. A total of 75 undergraduate students from Azad University of Mashhad (Elahiyeh branch) in Fall 2023 were selected through convenience sampling and randomly assigned to two experimental groups and one control group (25 participants each). The existential group therapy was conducted over 10 sessions, while ACT-based group therapy included 8 weekly sessions. Loneliness was measured using the UCLA Loneliness Scale. Data were analyzed using univariate and multivariate ANCOVA.<br />Findings: ANCOVA results revealed significant differences among the groups in loneliness reduction (p&lt;0.01). Both intervention groups showed significant decreases in loneliness at post-test and follow-up compared to the control group. Furthermore, mean comparison indicated that ACT-based therapy had a greater effect in reducing loneliness than existential therapy.<br />Conclusion: The findings indicate that both existential and ACT-based group therapies are effective in alleviating loneliness in single students preparing for marriage, with ACT showing superior outcomes. These interventions can be beneficially implemented in university mental health and counseling programs.</p> <p>هدف: هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی گروه‌درمانی وجودی و گروه‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر احساس تنهایی دانشجویان مجرد در شرف ازدواج بود. روش‌شناسی: مطالعه حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. ۷۵ نفر از دانشجویان ورودی مهرماه ۱۴۰۲ دانشگاه آزاد اسلامی واحد الهیه مشهد به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه ۲۵ نفره (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارده شدند. گروه درمانی وجودی در قالب ۱۰ جلسه و گروه درمانی پذیرش و تعهد در قالب ۸ جلسه گروهی برگزار شد. ابزار پژوهش، مقیاس احساس تنهایی UCLA بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک‌متغیره و چندمتغیره تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین گروه‌ها از نظر کاهش احساس تنهایی تفاوت معناداری وجود دارد (p&lt;0.01). هر دو گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری در احساس تنهایی نشان دادند و این کاهش در هر دو مرحله پس‌آزمون و پیگیری حفظ شد. همچنین، مقایسه میانگین‌ها نشان داد که گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد اثربخشی بیشتری نسبت به گروه درمانی وجودی داشت. نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که هر دو رویکرد درمانی می‌توانند در کاهش احساس تنهایی دانشجویان مجرد در شرف ازدواج مؤثر باشند، اما مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد کارایی بیشتری دارد. بر این اساس، می‌توان از این روش‌ها در برنامه‌های مشاوره و سلامت روان دانشگاهی بهره گرفت.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/522/388