انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 4 1404 08 13 A Comparison of the Effectiveness of Positive Psychology Therapy and the Family Empowerment Model Based on Self-Compassion on Self-Care and Glycated Hemoglobin in Female Patients with Type 2 Diabetes مقایسه اثربخشی درمان مثبت نگر و مدل الگوی توانمند سازی خانواده مبتنی بر شفقت به خود بر خود مراقبتی و هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران زن مبتلا به دیابت نوع دو 1 17 10.61838/kman.pdmd.478 FA زینب آویش دانشجوی دکتری، گروه تخصصی روانشناسی عمومی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران فریبرز درتاج استاد، گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران فاطمه قائمی دانشیار، گروه پیوند و مدیریت بیماری‌ها، متخصص غدد درون ریز، معاونت درمان، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران نورعلی فرخی استاد، گروه سنجش و اندازه‌گیری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 1403 12 11 <p><strong>Objective:</strong> The aim of this study was to compare the effectiveness of positive psychology therapy and the family empowerment model based on self-compassion on self-care and glycated hemoglobin (HbA1c) in female patients with type 2 diabetes.</p> <p><strong>Methodology: </strong>This quasi-experimental study employed a pre-test, post-test, and follow-up design with a control group. A total of 45 women with type 2 diabetes who visited the endocrinology department of Shahid Dr. Labbafinejad Hospital in Tehran between May and July 2024 were selected using random sampling. The participants were then randomly assigned via Microsoft Excel to two experimental groups—positive psychology therapy (n = 15) and the family empowerment model based on self-compassion (n = 15)—and one control group (n = 15), which received routine hospital treatment. Data collection tools included the Diabetes Self-Care Questionnaire and glycated hemoglobin measurements, assessed at baseline, post-intervention, and a three-month follow-up. Data were analyzed using multivariate repeated measures ANOVA in SPSS version 21.</p> <p><strong>Findings: </strong>Findings indicated no significant differences between the three groups at the pre-test stage, suggesting group homogeneity. However, the post-test results revealed significant differences among the three groups, indicating the effectiveness of both the positive psychology therapy and the family empowerment model based on self-compassion. Furthermore, follow-up comparisons also showed significant differences, suggesting the sustained effectiveness of both interventions. Multivariate repeated measures ANOVA revealed significant effects of positive psychology therapy on dimensions of self-care and HbA1c levels (P &lt; .001). Additionally, a significant difference was found between the two experimental groups in both post-test and follow-up phases, with mean comparisons favoring the family empowerment model based on self-compassion over positive psychology therapy.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The results suggest that the family empowerment model based on self-compassion can be effective in improving self-care and reducing glycated hemoglobin levels in women with type 2 diabetes.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان مثبت نگر و مدل الگوی توانمند سازی خانواده مبتنی بر شفقت به خود بر خودمراقبتی و هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران زن مبتلا به دیابت نوع دو بود. <strong>روش‌شناسی: </strong>در یک مطالعه نیمه آزمایشی با گروه کنترل و پیش آزمون و پس آزمون، 45زن مبتلا به دیابت نوع دو که از خرداد تا تیر ماه 1403  مراجعه کننده به بخش غدد بیمارستان شهید دکتر لبافی نژاد شهر تهران بودند با روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. سپس آزمودنیها به طور تصادفی و از طریق نرم افزار اکسل آفیس در دو گروه آزمایش(گروه آزمایش اول تحت درمان درمان مثبت نگر (n=15)؛ گروه آزمایش دوم تحت درمان مدل الگوی توانمند سازی خانواده مبتنی بر شفقت به خود (n=15) و یک گروه کنترل (n=15) تحت درمان‌های روتین بیمارستان قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه‌ی مقیاس خودمراقبتی دیابت و هموگلوبین گلیکوزیله در سه مرحله خط پایه، پس از مداخله و پیگیری سه ماهه جمع آوری شدند. داده‌ها در نرم افزار آماری SPSS نسخه 21 وارد و با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. <strong>یافته‌ها: </strong>یافته‌ها نشان داد که در مرحله پیش آزمون بین سه گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت که حاکی از همگن بودن سه گروه و مقایسه پس آزمون‌ها در سه گروه حاکی از وجود تفاوت معنی دار است که این مساله نشان دهنده اثربخشی گروه درمان مثبت نگر و گروه توانمندسازی خانواده مبتنی بر شفقت بوده است. همچنین مقایسه پیگیری در سه گروه آزمایش نیز حاکی از وجود تفاوت معنی دار است که این مساله نشان دهنده پایداری اثربخشی در دو گروه آزمایش می‌باشد. جهت بررسی اثربخشی درمان مثبت نگر بر ابعاد خودمراقبتی و هموگلوبین گیلکوزیله از تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر چند متغیری استفاده شد (001/0 &lt; P). همچنین مشخص شد که بین دو گروه آزمایش در مرحله پس آزمون و پیگیری نیز تفاوت معنی داری وجود دارد و مقایسه میانگین‌ها حاکی از اثربخشی گروه توانمندسازی خانواده مبتنی بر شفقت به خود در برابر درمان مثبت نگر بود. <strong>نتیجه‌گیری: </strong>نتایج این پژوهش نشان داد که مدل الگوی توانمند سازی خانواده مبتنی بر شفقت به خود می‌تواند در بهبود خود مراقبتی و هموگلوبین گلیکوزیله در زنان مبتلا به دیابت نوع II موثر باشد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/478/427