انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 4 2025 06 09 Comparison of Sexual Dysfunctions Between Buprenorphine and Opium Users مقایسه اختلالات جنسی بین مصرف کنندگان بوپرونورفین و اپیوم 167 180 10.61838/kman.pdmd.4.2.13 FA علی نظری فلوشیپ روان جنسی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری و اعتیاد Journal Article 2025 03 05 <p><strong>Objective:</strong> This study aims to compare the sexual dysfunctions associated with buprenorphine and opium use in individuals with substance dependence.</p> <p><strong>Methodology: </strong>A systematic review methodology was employed. Scholarly articles were retrieved from reputable databases including PubMed, Scopus, Web of Science, and Google Scholar using keywords such as Buprenorphine, Opium, Sexual Dysfunction, Libido, and Erectile Dysfunction. Studies involving both human and animal models examining the impact of these substances on sexual function were included. Studies with insufficient or unusable data were excluded from analysis.</p> <p><strong>Findings: </strong>The review revealed that both buprenorphine and opium significantly affect sexual functioning. Buprenorphine, acting on opioid receptors and reducing dopamine and testosterone levels, is associated with decreased libido, erectile dysfunction, and orgasmic difficulties. Opium, while temporarily enhancing sexual desire in short-term use, leads to diminished sexual responsiveness, orgasmic delay, premature ejaculation, and reduced sperm quality in chronic use. Psychological dysfunctions such as sexual anxiety, depression, and stress were also commonly observed in users of both substances. Notably, buprenorphine may induce more persistent central nervous system suppression, while opium tends to cause more acute hormonal disruptions.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Sexual dysfunctions linked to buprenorphine and opium use result from a complex interplay of hormonal, neurological, and psychological mechanisms. Long-term use of either substance can have enduring negative consequences on sexual health. Comparative insights into these effects are essential for selecting appropriate treatment strategies and optimizing therapeutic interventions in addiction recovery.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش بررسی و مقایسه اختلالات جنسی ناشی از مصرف بوپرونورفین و اپیوم در افراد وابسته به مواد مخدر بود.</p> <p><strong>روش‌شناسی</strong><strong>:</strong><strong> </strong>این پژوهش به‌صورت مرور نظام‌مند طراحی شده است. داده‌ها با جستجوی مقالات علمی منتشرشده در پایگاه‌های معتبری همچون PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar گردآوری شدند. کلمات کلیدی مانند Buprenorphine، Opium، Sexual Dysfunction و Libido مورد استفاده قرار گرفتند. معیارهای ورود شامل مطالعات انسانی و حیوانی درباره اثرات این دو ماده بر عملکرد جنسی بوده و مطالعات دارای داده‌های ناقص حذف شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج بررسی‌ها نشان داد که هر دو ماده تأثیرات قابل توجهی بر عملکرد جنسی دارند. بوپرونورفین با اثر بر گیرنده‌های اوپیوئیدی و کاهش سطح دوپامین و تستوسترون موجب کاهش میل جنسی، اختلال در نعوظ و ارگاسم می‌شود. در مقابل، اپیوم در مصرف کوتاه‌مدت ممکن است موجب افزایش موقت میل جنسی شود ولی در مصرف مزمن موجب کاهش تحریک‌پذیری، اختلالات ارگاسم، انزال و افت کیفیت اسپرم می‌شود. همچنین، اضطراب، افسردگی و استرس جنسی در میان مصرف‌کنندگان هر دو ماده شایع گزارش شده است.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>اختلالات جنسی ناشی از مصرف بوپرونورفین و اپیوم به دلایل هورمونی، روانی و عصبی، به‌ویژه در مصرف مزمن، می‌تواند تأثیرات پایداری بر سلامت جنسی افراد داشته باشد. شناخت تفاوت‌های اثرگذاری این دو ماده برای انتخاب درمان‌های مؤثرتر و مداخلات هدفمند در فرآیند ترک اعتیاد ضروری است.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/463/359