انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 4 1404 07 02 The Structural Effect of Personality Organization and Object Relations on Medically Unexplained Symptoms and Psychosomatic Pain: The Mediating Role of Mentalization اثر ساختاری سازمان شخصیت و روابط ابژه بر علائم غیر قابل تبیین از لحاظ پزشکی و دردهای سایکوسوماتیک: نقش واسطه‌ای ذهنی سازی 1 18 10.61838/kman.pdmd.427 FA محدثه حسن کار یاری گروه روانشناسی سلامت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران مجتبی انصاری شهیدی گروه روانشناسی سلامت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران اسحق رحیمیان بوگر گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران فردین مرادی منش گروه روان شناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران Journal Article 1403 12 24 <p>Objective: The present study aimed to examine the structural relationship between personality organization and object relations with medically unexplained symptoms and psychosomatic pain, considering the mediating role of mentalization.<br />Methodology: This study was quantitative in nature and conducted using structural equation modeling in a field-based design. The statistical population consisted of 450 individuals (aged 18–45) who visited medical centers in Tehran during 2021–2022, selected through convenience sampling. To measure the variables, five standardized instruments were used: the Inventory of Personality Organization (IPO), the Bell Object Relations and Reality Testing Inventory (BORRTI), the Screening for Somatoform Symptoms (SOMS-2), the Psychosomatic Pain Questionnaire (PSQ), and the Mentalization Questionnaire (MentS). Data analysis was carried out using SPSS-23 and AMOS-22.<br />Findings: The results indicated that personality organization had a significant and direct positive effect on medically unexplained symptoms (β = 0.697, p &lt; 0.001) and psychosomatic pain (β = 0.711, p &lt; 0.001). Object relations also had a significant and direct positive effect on psychosomatic pain (β = 0.669, p &lt; 0.001), but a significant negative effect on mentalization (β = -0.075, p &lt; 0.001). Additional findings revealed that mentalization had a significant negative effect on medically unexplained symptoms (β = -0.283, p &lt; 0.001), although its effect on psychosomatic pain (β = -0.261) was not statistically significant. Ultimately, the mediating role of mentalization in the relationship between personality organization and medically unexplained symptoms and psychosomatic pain, as well as between object relations and these symptoms, was not supported. The model fit indices indicated an acceptable fit (RMSEA = 0.11, GFI = 0.848, NFI = 0.750, RFI = 0.893).<br />Conclusion: The structural model fit supports a significant direct effect of personality organization and object relations on medically unexplained symptoms and psychosomatic pain. Furthermore, personality organization also influences these symptoms through the mediating role of mentalization. These findings have practical implications and can inform the design and implementation of psychological interventions for patient populations.</p> <p>هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه ساختاری بین سازمان شخصیت و روابط ابژه بر علائم غیرقابل تبیین پزشکی و دردهای سایکوسوماتیک با توجه به نقش واسطه‌ای ذهنی‌سازی انجام شد. روش‌شناسی: مطالعه حاضر از نوع کمی است که با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری به شکل میدانی اجرا گردید. جامعه آماری شامل 450 نفر (18-45 سال) از مراجعه‌کنندگان به مراکز درمانی تهران در سال‌های 1400-1401 بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای سنجش متغیرها از پنج ابزار استاندارد شامل سیاهه سازمان شخصیت کرنبرگ (IPO)، پرسشنامه روابط ابژه و واقعیت‌آزمایی بل (BORRTI)، ابزار سرند علائم جسمانی (SOMS-2)، پرسشنامه دردهای سایکوسوماتیک (PSQ) و پرسشنامه ذهنی‌سازی (MentS) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS-23 و AMOS-22 انجام گرفت. یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان داد که سازمان شخصیت اثر مستقیم مثبت و معناداری بر علائم غیرقابل تبیین پزشکی (β=0.697، p&lt;0.001) و دردهای سایکوسوماتیک (β=0.711، p&lt;0.001) داشت. روابط ابژه نیز اثر مستقیم مثبت و معناداری بر دردهای سایکوسوماتیک (β=0.669، p&lt;0.001) دارد، اما اثر منفی و معناداری هم بر ذهنی‌سازی (β=-0.075، p&lt;0.001) داشت. نتایج دیگر مطالعه نشان داد که ذهنی‌سازی اثر منفی و معناداری بر علائم غیرقابل تبیین پزشکی (β=-0.283، p&lt;0.001) داشت، اما اثر آن بر دردهای سایکوسوماتیک (β=-0.261) معنادار نبود. در پایان نقش واسطه‌ای ذهنی‌سازی در ارتباط بین سازمان شخصیت و علائم غیرقابل تبیین پزشکی و دردهای سایکوسوماتیک، و همچنین بین روابط ابژه و علائم غیرقابل تبیین پزشکی و دردهای سایکوسوماتیک تأیید نشد. شاخص‌های برازش مدل نهایی حاکی از برازش مطلوب با مقادیر (RMSEA=0.11، GFI=0.848، NFI=0.750، RFI=0.893)می باشد. نتیجه‌گیری: برازش مدل ساختاری حاکی از وجود اثر مستقیم و معنادار سازمان شخصیت و روابط ابژه بر علائم غیرقابل تبیین پزشکی و دردهای سایکوسوماتیک است. علاوه بر این، سازمان شخصیت از طریق نقش واسطه‌ای ذهنی‌سازی نیز بر این علائم تأثیرگذار است. این یافته‌ها دارای پیامدهای کاربردی است که می تواند در طراحی و اجرای مداخلات روانشناختی در جمعیت بیماران مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/427/401