انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 4 2025 04 07 The Effect of Psychological Maltreatment and Self-Differentiation on Social Anxiety with the Mediating Role of Psychological Flexibility تاثیر بدرفتاری روانشناختی و تمایزیافتگی خود بر اضطراب اجتماعی با نقش واسطه‌ای انعطاف‌پذیری روانشناختی 70 89 10.61838/kman.pdmd.4.1.5 FA یلدا زندگندمی دانشجوی ارشد،گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مهدی رضایی استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Journal Article 2025 02 06 <p><strong>Objective:</strong> The present study aimed to determine the relationship between psychological maltreatment, self-differentiation, and social anxiety, with the mediating role of psychological flexibility.</p> <p><strong>Methodology:</strong> This study is a descriptive correlational research. The statistical population included all adult men and women aged 18–40 who visited Mehr Alborz Therapy Clinic and the University of Tehran Clinic, both located in Tehran Province, between 2021 and 2022. The sample size was estimated at 148 individuals using the Krejcie and Morgan table, and participants were selected through purposive sampling based on the study's inclusion criteria. Data were collected using four standardized questionnaires: the Psychological Maltreatment Scale (AMI24), the Self-Differentiation Scale (DSI), the Psychological Flexibility Scale (CFI), and the Social Anxiety Scale (LSAS). Data analysis was conducted using descriptive statistical indices (frequency, mean, and standard deviation) and inferential statistics (structural equation modeling). Statistical analyses were performed using SPSS-26 and Smart PLS-3.3 software.</p> <p><strong>Findings:</strong> In this study, 148 participants (117 men and 31 women) were examined, with 79.1% being male. Regarding educational level, 27.7% had an education level below a high school diploma, 52% had a high school diploma, and 20.3% had an associate degree. The results showed that the R² value for social anxiety (0.669) and psychological flexibility (0.318) was significantly high. The indirect effect of self-differentiation on social anxiety through psychological flexibility was significant (t = 2.371, β = 0.214). Additionally, psychological maltreatment had a significant positive effect on psychological flexibility (t &gt; 1.96, β = 5.803). Psychological maltreatment, with a standardized beta coefficient of 5.803, had a significant positive impact on psychological flexibility (t &gt; 1.96). Moreover, psychological flexibility had a significant positive impact on social anxiety, with a standardized beta coefficient of 5.825 (t &gt; 1.96). The indirect t-value obtained from the Sobel test for assessing the significance of the mediation effect was 4.111.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Self-differentiation can positively influence psychological maltreatment and psychological flexibility. Additionally, psychological flexibility can mediate the relationship between self-differentiation and psychological maltreatment.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه‌‌ بدرفتاری روانشناختی و تمایزیافتگی خود و اضطراب اجتماعی با نقش واسطه‌ای انعطاف­پذیری روانشناختی انجام شد. <strong>روش‌شناسی:</strong> این یک مطالعه توصیفی از نوع همبستگی می­باشد. جامعه آماری شامل تمامی افراد بزرگسال زن و مرد با میانگین سنی ۱۸-۴۰ سال مراجعه کننده به کلینیک­ درمانی مهر البرز و کلینیک دانشگاه تهران واقع در استان تهران بین سال‌های ۱۴۰۰-۱۴۰۱ بودند. حجم نمونه با استفاده از جدول جرسی و مورگان تعداد ۱۴۸ نفر برآورد و نمونه­ها به روش نمونه­گیری هدفمند و با توجه به معیار‌های ورود به مطالعه انتخاب شدند. داده­ها با استفاده از ۴ پرسشنامه استاندارد شامل: پرسشنامه مقیاس بدرفتاری روانشناختی (AMI24)، مقیاس تمایزیافتگی خود (DSI)، مقیاس انعطاف­پذیری روانشناختی (CFI)، مقیاس اضطراب اجتماعی (LSAS) جمع­آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از شاخص­های آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (معادلات ساختاری) انجام شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم­افزار آماری SPSS-26 و نرم افزار Smart PLS-3.3 انجام شد. <strong>یافته­ها: </strong>در این مطالعه ۱۴۸ نفر (۱۱۷ مرد، ۳۱ زن) مورد مطالعه قرار گرفتند که از این میان ۱/۷۹٪ آن‌ها مرد بودند. همچنین از نظر سطح تحصیلات ۷/۲۷٪ افراد دارای سطح تحصیلات زیر دیپلم، ۵۲٪ دیپلم و ۳/۲۰٪ آن‌ها دارای سطح تحصیلات کاردانی بودند. بر اساس نتایج مقدار R² برای اضطراب اجتماعی (۶۶۹/۰) و انعطاف­پذیری روانشناختی (۳۱۸/۰) بسیار بالا بود. اثر غیرمستقیم تمایزیافتگی خود روی اضطراب اجتماعی از طریق انعطاف­پذیری روانشناختی (۳۷۱/۲t=، ۲۱۴/۰=ضریب بتا) معنی­دار است. همچنین بدرفتاری روانشناختی بر انعطاف­پذیری روانشناختی (۹۶/۱t&gt;، ۸۰۳/۵=ضریب بتا) اثر مثبت و معنی­داری دارد. بدرفتاری روانشناختی با ضریب بتا استاندارد ۸۰۳/۵ دارای تاثیر معنی­دار مثبت بر انعطاف­پذیری روانشناختی است (۹۶/۱&lt;t). همچنین انعطاف­پذیری روانشناختی با ضریب بتا استاندارد ۸۲۵/۵ تاثیر معنی­دار مثبت بر اضطراب اجتماعی دارد (۹۶/۱&lt;t). مقدار t غیرمستقیم حاصل از آزمون سوبل برای سنجش معناداری میانجی ۱۱۱/۴ بود. <strong>بحث و نتیجه­گیری:</strong> تمایزیافتگی می‌تواند بر بدرفتاری روانشناختی و انعطاف­پذیری روانشناختی تاثیر مثبت داشته باشد. همچنین انعطاف­پذیری روانشناختی می­تواند رابطه تمایزیافتگی و بدرفتاری روانشناختی را میانجی­گری نماید.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/357/291