انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 3 1403 06 07 The Effectiveness of Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) on Hope and Distress Tolerance in Mothers of Children with Physical Disabilities اثربخشی برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی (MBSR) بر امید و تحمل پریشانی در مادران کودکان کم‌توان جسمی – حرکتی 24 35 10.61838/kman.pdmd.3.3.3 FA طیبه دلشاد دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مشاوره توانبخشی، واحد علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. لیلا سادات مدرسی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مشاوره توانبخشی، واحد علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) Journal Article 1403 03 01 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to investigate the effectiveness of Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) on hope and distress tolerance in mothers of children with physical disabilities.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This quasi-experimental study employed a pre-test, post-test, and follow-up design with a control group. The statistical population included mothers of children with physical disabilities who attended specialized schools in Tehran. A total of 24 mothers were purposefully selected and randomly assigned to experimental (n=12) and control (n=12) groups. The experimental group participated in an 8-session MBSR program, while the control group received no intervention. Data were collected using the Hope and Distress Tolerance Questionnaires and analyzed using repeated measures ANOVA and Bonferroni post-hoc tests.</p> <p><strong>Findings:</strong> The ANOVA results showed significant differences between the experimental and control groups in the variables of hope (F(1, 22) = 45.67, p &lt; 0.001) and distress tolerance (F(1, 22) = 37.89, p &lt; 0.001). The Bonferroni post-hoc test revealed that the mean scores of hope in the experimental group increased by 13.33 points from pre-test to post-test (p &lt; 0.001) and by 12.66 points from pre-test to follow-up (p &lt; 0.001). Similarly, the mean scores of distress tolerance in the experimental group increased by 15.44 points from pre-test to post-test (p &lt; 0.001) and by 14.11 points from pre-test to follow-up (p &lt; 0.001). No significant changes were observed in the control group.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings of this study indicate that Mindfulness-Based Stress Reduction significantly increases hope and distress tolerance in mothers of children with physical disabilities. This program can be used as an effective method to improve the psychological well-being and quality of life of these mothers.</p> <p><strong>هدف:</strong> این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی (MBSR) بر امید به زندگی و تحمل پریشانی در مادران کودکان کم‌توان جسمی-حرکتی انجام گرفت.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این پژوهش به روش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مادران کودکان کم‌توان جسمی-حرکتی بود که به مدارس مخصوص کودکان کم‌توان جسمی-حرکتی در تهران مراجعه کرده بودند. تعداد 24 مادر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (n=12) و کنترل (n=12) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت برنامه MBSR قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های امید به زندگی و تحمل پریشانی جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تحلیل واریانس نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه‌های آزمایش و کنترل در متغیرهای امید به زندگی (F(1, 22) = 45.67, p &lt; 0.001) و تحمل پریشانی (F(1, 22) = 37.89, p &lt; 0.001) وجود دارد. آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که میانگین نمرات امید به زندگی در گروه آزمایش از پیش‌آزمون به پس‌آزمون 13.33 واحد (p &lt; 0.001) و از پیش‌آزمون به پیگیری 12.66 واحد (p &lt; 0.001) افزایش یافت. همچنین، میانگین نمرات تحمل پریشانی در گروه آزمایش از پیش‌آزمون به پس‌آزمون 15.44 واحد (p &lt; 0.001) و از پیش‌آزمون به پیگیری 14.11 واحد (p &lt; 0.001) افزایش یافت. در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج پژوهش نشان داد که برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی به طور معناداری باعث افزایش امید به زندگی و تحمل پریشانی در مادران کودکان کم‌توان جسمی-حرکتی می‌شود. این برنامه می‌تواند به عنوان یک روش موثر برای بهبود وضعیت روانی و کیفیت زندگی این مادران مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/167/162