انجمن مطالعات هوش و استعداد پویایی روانشناختی در اختلال های خلقی 2981-1759 2 پیاپی 8 2024 02 20 The Effectiveness of Group Logotherapy on the Spiritual Health and Social Adjustment of Female Students with Physical and Motor Disabilities اثربخشی معنادرمانی گروهی بر سلامت معنوی و سازگاری اجتماعی دانشجویان دختر دارای معلولیت جسمی حرکتی 55 64 10.61838/kman.pdmd.2.4.6 FA صدیقه چاوشی دانشجوی فلسفه تعلیم وتربیت، گروه علوم تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران مهدی محمودی دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران روح الله کریمی خویگانی دانشیار، گرو علوم تربیتی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران Journal Article 1402 10 30 <div class="abs_2 justify" style="box-sizing: border-box; text-align: justify; border-left: 5px solid rgba(0, 0, 0, 0.1); border-right: 0px; padding: 10px; color: #333333; font-family: rtl-font, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; white-space: normal; background-color: #ffffff; text-decoration-thickness: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial;"> <p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px; display: block; margin-block: 0.1em; margin-inline: 0px; direction: ltr;">The aim of this study was to determine the effectiveness of group logotherapy on the spiritual health and social adjustment of female students with physical and motor disabilities. This study in terms of purpose was practical and in terms of execution method was semi-experimental with a pre-test and post-test design along with a control group. The research population was all female students with physical and motor disabilities of Tehran city in the 20219-20 academic years. The sample of the current study was 40 people who were selected by available sampling method and randomly replaced into two equal groups. The experimental group underwent 10 sessions of 40 minutes group logotherapy and the control group did not receive any treatment. The data were collected with spiritual health questionnaire (Paloutzian &amp; Ellison, 1982) and social adjustment subscale in adjustment inventory (Sinha &amp; Singh, 1993) and were analyzed by multivariate analysis of covariance method in SPSS software at a significance level of 0.05. The findings showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in terms of both variables of spiritual health and social adjustment. In the other words, the group logotherapy method led to improve the spiritual health and social adjustment of female students with physical and motor disabilities (P&lt;0.001). According to the results of this study, health professionals and therapists can benefit from the group logotherapy method along with other effective treatment methods to improve spiritual health and social adjustment.</p> </div> <div class="padding_abstract justify rtl" style="box-sizing: border-box; direction: rtl; text-align: justify; border-left: 0px !important; border-right: 5px solid rgba(0, 0, 0, 0.1) !important; padding: 15px; color: #333333; font-family: rtl-font, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; white-space: normal; background-color: #ffffff; text-decoration-thickness: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial;">هدف این مطالعه تعیین اثربخشی معنادرمانی گروهی بر سلامت معنوی و سازگاری اجتماعی دانشجویان دختر دارای معلولیت جسمی حرکتی بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش همه دانشجویان دختر دارای معلولیت جسمی حرکتی شهر تهران در سال تحصیلی 99-1398 بودند. نمونه مطالعه حاضر 40 نفر بودند که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 40 دقیقه‌ای تحت معنادرمانی گروهی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. داده‌ها با پرسشنامه سلامت معنوی (پالوتزین و الیسون، 1982) و خرده‌مقیاس سازگاری اجتماعی در سیاهه سازگاری (سینها و سینگ، 1993) گردآوری و با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS در سطح معنی‌داری 05/0 تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که بین گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر هر دو متغیر سلامت معنوی و سازگاری اجتماعی تفاوت معنی‌داری وجود داشت. به عبارت دیگر، روش معنادرمانی گروهی باعث بهبود سلامت معنوی و سازگاری اجتماعی دانشجویان دختر دارای معلولیت جسمی حرکتی شد (001/0P&lt; ). طبق نتایج این مطالعه، متخصصان و درمانگران سلامت می‌توانند از روش معنادرمانی گروهی در کنار سایر روش‌های درمانی موثر جهت بهبود سلامت معنوی و سازگاری اجتماعی بهره ببرند.</div> https://maherpub.com/index.php/pdmd/article/download/107/106